"น้องหวังเซวียนเรียนกับอาจารย์ท่านไหนเหรอ ทำไมถึงคิดเลือกศูนย์กิจกรรมนักศึกษาเป็นฐานบ่มเพาะธุรกิจล่ะ ที่ตึกทดลองของภาควิศวกรรมขนส่งเขามีฐานบ่มเพาะธุรกิจสตาร์ทอัพอยู่ไม่ใช่เหรอ"
ไม่กี่นาทีต่อมา บนถนนจากหอประชุมใหญ่ไปสนามกีฬา สาวน้อยที่ชื่อเสี่ยวเซี่ยก็เริ่มพูดคุยกับหวังเซวียนขึ้นมา!
พอได้ยินประโยคนี้ หวังเซวียนก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีข้อมูลซ่อนอยู่มากมาย!
อย่างแรกที่เรียกเขาว่าน้อง แสดงว่าอีกฝ่ายเป็นรุ่นพี่รุ่นใดรุ่นหนึ่ง!
และที่สามารถทำงานอยู่ในมหาวิทยาลัยได้ จะมีตำแหน่งหรือไม่ไม่พูดถึง แต่อย่างน้อยก็ต้องมีเส้นสายอยู่บ้าง!
อย่างที่สองที่ถามว่าหวังเซวียนเรียนกับอาจารย์ท่านไหน และทำไมไม่เลือกที่จะตั้งฐานบ่มเพาะธุรกิจที่ตึกทดลอง!
นี่แสดงให้เห็นว่าสถาบันเหอจ้งมีนโยบายสนับสนุนการเริ่มต้นธุรกิจของนักศึกษาจริง ๆ แต่โดยทั่วไปแล้วอาจารย์จะเป็นคนนำนักศึกษาในการทำ และที่ทำการของโครงการก็ส่วนใหญ่อยู่ที่ตึกทดลองของคณะในเขตการสอน!
การที่หวังเซวียนเลือกตั้งฐานบ่มเพาะธุรกิจที่ศูนย์กิจกรรมนักศึกษาแบบนี้ คงเป็นคนแรกและคนเดียว!
คิดมาถึงตรงนี้ หวังเซวียนก็เต็มใจที่จะคุยกับอีกฝ่ายเพิ่มอีกสักหน่อย เพื่อจะได้ข้อมูลมากขึ้น!
ดังนั้นภายใต้การนำบทสนทนาของเขาอย่างมีจุดมุ่งหมาย ในไม่ช้าเขาก็รู้จักสถานะบางอย่างของสาวคนนี้!
สถาบันเหอจ้งเป็นมหาวิทยาลัยปริญญาตรีธรรมดา แต่ก็เปิดสอนหลักสูตรอาชีวศึกษาด้วย นักศึกษาอาชีวศึกษาจึงมีเยอะมาก!
สาวคนนี้ชื่อเซี่ยหมิงเหอ เป็นหนึ่งในนักศึกษาอาชีวศึกษาเหล่านั้น อายุ 21 ปี เป็นคนท้องถิ่นหยางโจว!
เธอเป็นบัณฑิตอาชีวศึกษาสาขาบริหารธุรกิจรุ่นปี 08 เพิ่งจบปีนี้!
เพราะที่บ้านมีเส้นสายบ้าง ก็เลยฝากฝังให้อยู่ที่มหาวิทยาลัยได้!