“ชุดนี้ฉันรับมาทั้งหมด 500 ชุด เสี่ยวตงเธอช่วยอยู่ข้างหลังหน่อย พอทุกอย่างเสร็จฉันจะแบ่งให้เธอชุดละ 5 เหมา 500 ชุดก็เป็น 250 หยวน!”
“พอเพื่อนร่วมห้องฉันกลับมา ฉันจะถามพวกเขาว่ามีใครอยากร่วมด้วยไหม ถ้ามีก็ให้ราคาเท่านี้เหมือนกัน!”
พอเห็นหลิวเสี่ยวตงตกลงเข้าร่วมช่วยงาน หวังเซวียนก็พูดถึงค่าตอบแทนที่เตรียมไว้ให้เขา!
ถึงแม้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะดี แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะให้ใครมาทำงานฟรีๆ!
และพี่น้องต้องคิดบัญชีกันชัดเจน เรื่องเงินๆ ทองๆ พูดกันแต่เนิ่นๆ ดีที่สุด!
“เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ? เกือบเท่าค่าใช้ชีวิตสองอาทิตย์แล้วนะ พี่เซวียน นายไหวเหรอ?”
หลิวเสี่ยวตงได้ยินแล้วก็ดีใจ แต่ก็ยังถามย้ำอีกครั้ง!
เพราะเมื่อกี้หวังเซวียนบอกว่า ชุดฝึกทหารแต่ละชุดต้องใช้เครื่องดื่มแลก!
บวกกับถุงปุ๋ย ถุงห่อหุ้ม และค่าใช้จ่ายอื่นๆ รวมกันแล้วก็เป็นเงินไม่น้อย!
อย่าให้สุดท้ายแล้ว หวังเซวียนเองแทบไม่ได้กำไรเลย!
“วางใจได้ ทางนั้นให้ราคารับซื้อชุดละ 8 หยวน ต่อให้เพื่อนร่วมห้องอีก 5 คนเข้าร่วมหมด พอหักต้นทุนแล้ว ฉันยังได้กำไรชุดละ 2 หยวนกว่าๆ รวมกันก็ไม่น้อย แล้วค่อยเลี้ยงข้าวพวกเธอ!”
หวังเซวียนหัวเราะเบาๆ พูดสิ่งที่คิดไว้ล่วงหน้าแล้ว เขารู้ดีว่าการขอให้คนช่วยงานต้องมีช่วงเวลาแบบนี้!
ไม่ใช่หลิวเสี่ยวตงที่ถามเรื่องนี้ ก็ต้องมีคนอื่นถาม!
ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ สุดท้ายก็ต้องมีคนอยากรู้ว่าเขาได้กำไรเท่าไหร่!
และราคาชุดละ 8 หยวน เป็นตัวเลขที่หวังเซวียนไตร่ตรองแล้ว!