หลี่หางเหลือบดูเวลา เพิ่งเที่ยงนิด ๆ
ยังเช้าอยู่ นัดกับโค้ชฟางไว้ตอนบ่ายสอง ระหว่างนี้มีเวลาว่างสองชั่วโมง
เขาส่งข้อความผ่านวีแชตไปหาฟางหย่วน บอกว่าจะไปตอนนี้เลย
แถมยังฝากมื้อฟิตเนสช่วงบ่ายไว้ที่นั่นด้วย ไม่ต้องส่งไปที่มหาวิทยาลัยแล้ว
ฟางหย่วนตอบกลับมาอย่างรวดเร็วว่า
“ได้ มาสิ ฉันเก็บอาหารไว้ให้นายตั้งนานแล้ว
พอดีช่วงบ่ายไม่มีคิวสอน จะได้ดูแลนายเต็มที่”
หลี่หางสตาร์ตรถ ภายในรถมายบัคสะท้อนแสงแดดเที่ยงเป็นประกายอบอุ่น
เขาขับตามจีพีเอสไปยังศูนย์ฟิตเนสอ้าวชวง ระหว่างทางรถไม่เยอะ ใช้เวลาแค่สิบกว่านาทีก็ถึง
หน้าศูนย์ฟิตเนสมีลานจอดรถกลางแจ้ง เขาถอยรถเข้าช่องว่าง ดับเครื่องแล้วลงจากรถ
ฟางหย่วนยืนอยู่บนบันไดหน้าศูนย์ฟิตเนส มือหนึ่งถือถุงเก็บความร้อน ก้มมองโทรศัพท์
วันนี้เขาสวมเสื้อยืดออกกำลังกายรัดรูปสีเทาเข้ม กล้ามเนื้อบนแขนเห็นชัดกว่าสัปดาห์ก่อนเล็กน้อย แค่เห็นก็รู้ว่าเป็นผลจากการฝึกฝนมาหลายปี
พอได้ยินเสียงรถเข้ามา เขาก็เงยหน้าขึ้นตามสัญชาตญาณ เห็นรถมายบัคสีดำคันหนึ่งค่อย ๆ แล่นเข้ามาในลานจอด
ตัวรถกว้างใหญ่ สีเคลือบเงาวับจนสะท้อนแดดราวกับกระจก
ฟางหย่วนมองซ้ำอีกสองครั้ง แล้วแอบคิดในใจว่า มีสมาชิกใหม่มาอีกแล้วเหรอ
มายบัค ลงทุนไม่เบาเลย
เขาก้มหน้าดูโทรศัพท์ต่อ รอให้ “สมาชิกใหม่” ลงจากรถ
ประตูเปิดออก ร่างอ้วนใหญ่ของหลี่หางค่อย ๆ ขยับลงมาจากเบาะคนขับ
วันนี้เขาสวมเสื้อยืดสีดำทรงหลวมกับกางเกงขายาวสำหรับออกกำลังกาย ทั้งตัวกลมดิ๊ก
พอยืนข้างรถมายบัค รถก็ดูใหญ่ขึ้น ส่วนคนก็ดูกลมขึ้นไปอีก
โทรศัพท์ในมือฟางหย่วนเกือบหลุด
เขาจ้องหลี่หางอยู่เต็ม ๆ สามวินาที แล้วหันไปมองรถมายบัค
สมองหมุนเร็วจี๋ ก่อนจะปะติดปะต่อเรื่องทั้งสองเข้าด้วยกันได้ในที่สุด
ที่แท้ไอ้หนุ่มนี่เลือกแพ็กเกจพรีเมียมราคาสองหมื่น ไม่ใช่เพราะซื้อด้วยอารมณ์ชั่ววูบ แต่เพราะมีเงินจริง ๆ
【ค่าความตื่นตะลึง+28】
ฟางหย่วนปรับสีหน้าให้กลับเป็นปกติอย่างรวดเร็ว สมกับเป็นคนที่ผ่านโลกมามาก