ตอนที่ 10 เปิดเทอมปีหนึ่งหนัก 150 กิโล ลดครึ่งกิโลรับพันล้าน

กลับถึงหอพัก หลี่หางผลักประตูเข้าไปแล้วโบกมือให้ทั้งสามคน

“พวกนาย ฉันขอไปปล่อยของหนักก่อนนะ อั้นมาตลอดทางแล้ว เสร็จแล้วจะอาบน้ำ”

สือเสี่ยวไม่แม้แต่จะเงยหน้า แค่ยกมือทำสัญลักษณ์โอเค

สวีฮ่าวตงส่งเสียงรับในลำคอ

หลี่หางรีบเข้าไปในห้องน้ำ ปิดประตูแล้วนั่งยอง ๆ ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก

นั่งอยู่แบบนั้นสิบนาทีเต็ม

พอเสร็จแล้วเขาก็ลุกขึ้น รู้สึกตัวเบาขึ้นไม่น้อย

เขาเปิดหน้าต่างระบายอากาศ ฉีดสเปรย์ปรับอากาศสองครั้ง แล้วค่อยเริ่มอาบน้ำ

น้ำอุ่นไหลรดลงมา หลี่หางก้มมองร่างกายตัวเอง

พุงก็ยังเป็นพุงกลม ๆ ยื่นออกมาข้างหน้า เนื้อรอบเอวซ้อนเป็นชั้น แขนขาใหญ่จนดูไม่เหมือนคน

เขายื่นมือไปบีบเนื้อที่พุง นุ่มนิ่มหยุ่น ๆ แถมยังอวบฟู

สัมผัสกลับดีอย่างไม่น่าเชื่อ ราวกับกำลังบีบปุยฝ้าย

“อ้วนแบบบวมน้ำสินะ...” หลี่หางพึมพำกับตัวเอง

ไขมันแบบนี้ดูน่าตกใจ แต่จริง ๆ แล้วเป็นส่วนผสมของน้ำกับไขมัน ช่วงแรกถ้าลดจริง ๆ น่าจะลงเร็วอยู่

【ติ๊ง! ลดครึ่งกิโล รับหนึ่งพันล้าน!】

หลี่หางชะงักไปนิด ก่อนจะหัวเราะออกมา

ทั้งปล่อยของหนักทั้งอาบน้ำ น้ำหนักก็ลดไปอีกครึ่งกิโล

เหงื่อที่เสียไปตอนอยู่ในยิมไม่ได้เสียเปล่าจริง ๆ น้ำในร่างกายไหลออกมาไม่หยุด

ครึ่งกิโลนี้ เงินพันล้านก็เข้าบัญชีแล้ว

อาบน้ำเสร็จออกมา ทั้งตัวสดชื่นสบาย

ทั้งสามคนผลัดกันเข้าไปอาบน้ำ โชคดีที่หอมีเครื่องปรับอากาศ พออาบน้ำเสร็จก็ไม่ต้องเหงื่อออกอีก

สำหรับหลี่หางแล้ว เรื่องนี้สำคัญมาก คนอ้วนหนัก 150 กิโลอย่างเขา