อ๋องแห่งสวี่... อ๋องยู่ครุ่นคิดอยู่ในใจ
ไร้พลังมวลญาติฝ่ายมารดาคอยหนุนหลัง ทั้งยังเป็นคนซื่อตรงไร้เล่ห์เหลี่ยม ไม่แปลกที่พระเชษฐาจะทรงใช้งานเขาอย่างใกล้ชิด เพราะพระองค์ทรงรู้แจ้งว่าไม่ว่าจะมอบหมายงานให้มากเพียงใด อ๋องแห่งสวี่ก็ไม่มีทางเป็นภัยต่อพระองค์
พระมารดาของอ๋องแห่งสวี่มีชาติกำเนิดเป็นนางกำนัลชั้นต่ำ ส่งผลให้ตัวอ๋องแห่งสวี่เองมีฐานะต่ำต้อยในหมู่พระโอรสทั้งหลาย เมื่อครั้งยังเยาว์วัยก็ถูกเหล่าพระโอรสกลั่นแกล้งอยู่ไม่น้อย ทว่าพระเชษฐากลับทรงเอาใจใส่ดูแลเขาเสมอ การดูแลในวัยเยาว์นั้นคงเป็นแผนที่วางไว้เพื่อวันนี้ เพื่อให้อ๋องแห่งสวี่จงรักภักดีต่อพระองค์อย่างสุดชีวิต
ส่วนตัวเขาเองนั้น มีพระมารดาร่วมกันกับพระองค์ และเป็นผู้ที่คุกคามพระองค์มากที่สุด ด้วยเหตุนี้พระองค์จึงไม่เคยสนิทสนมกับเขาจากใจจริง ทั้งยังคอยระแวดระวังป้องกันอย่างเข้มงวด
อ๋องยู่ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าพระเชษฐามีแผนการลึกล้ำ
จะจัดวางเหล่าพี่น้องอย่างไร ใช้ใครและระแวงใคร ล้วนเริ่มวางแผนตั้งแต่ยังเยาว์วัย เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับอำนาจจักรพรรดิอันเป็นเอกสิทธิ์หนึ่งเดียวในภายหน้า
ศิลปะแห่งราชอำนาจของพระเชษฐาช่างเชี่ยวชาญถึงขั้นแตกฉาน สมแล้วที่ทรงได้รับการอบรมสั่งสอนจากพระบิดาด้วยพระองค์เอง
อ๋องยู่ไม่ได้ประโยชน์อันใดจากพระเชษฐา มีแต่ต้องแบกความขุ่นเคืองกลับมาเต็มอก ครั้นกลับถึงจวนอ๋องก็เห็นจื่อจินแต่งกายเรียบร้อย ราวกับกำลังจะออกไปข้างนอก
“ฮองเฮาพระนางเจ้าทรงเรียกหม่อมฉันเข้าวังไปสนทนาเพคะ”
“ช่วงนี้เจ้าไปเข้าเฝ้าฮองเฮาบ่อยนักนะ”
เมื่อเห็นสีหน้าสามีเคร่งขรึม จื่อจินก็ตกใจจนถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ไม่รู้ว่าตนทำผิดสิ่งใด “ฮองเฮาทรงเป็นพระเชษฐภคินี ทั้งยังเป็นแม่เมือง พวกเราควรให้ความเคารพเป็นธรรมดาเพคะ”