ด้วยเมิ่งตี๋จงใจปล่อยข่าว ข่าวลือว่าองค์หญิงเลี้ยงนางกำนัลหนุ่มจนติดโรคจึงแพร่สะพัดออกไป
โรคแคล้วแคลนระยำรักษายาก แม้หมอประจำตำหนักจะพยายามปรุงยาและบำรุงอย่างสุดกำลัง ก็ยังควบคุมอาการไว้ไม่ได้
เมื่อรู้ว่าสภาพของตนแพร่ไปทั่วแล้ว ทั้งความเจ็บป่วยทางกายและแรงกดดันทางใจก็ทำให้ร่างกายของเจียยี่ทรุดโทรมลงทุกวัน
————
นับแต่ซินหยางตอบตกลงแต่งใหม่ เหลียนกลับไปก็สั่งให้คนเลือกวันมงคล เตรียมพิธีอภิเษก ข่าวแพร่ไปทั่วราชธานีอย่างรวดเร็ว
ผู้ที่ทนไม่ได้ที่สุดย่อมเป็นถูหลาน ผู้เป็นภรรยา
ประตูถูกถีบเปิดดังโครม ถูหลานบุกเข้ามาในห้องด้วยความโกรธ ชี้หน้าซินหยางแล้วด่าทอเสียงลั่น
“นางจิ้งจอกชาวฮั่น เป็นเจ้านั่นเองที่ยั่วยวนเขา!”
ซินหยางไม่แปลกใจที่ถูหลานมาหา ราวกับนางกำลังรออีกฝ่ายอยู่
นางตบแผ่นหลังบุตรชายตัวน้อยในอ้อมแขนเบา ๆ แล้วเอ่ยเสียงเรียบ “ระวังหน่อย หากทำให้ลูกชายข้าตกใจ ข้าจะเอาชีวิตเจ้า”
ถูหลานโกรธจัด “อาศัยว่าฮั่นหวางโปรดปรานแล้วคิดว่าตนยิ่งใหญ่หรือ!”
“เจ้ามีสิทธิ์อะไรถึงได้เป็นราชินี ข้าต่างหากที่เป็นภรรยาของเขา”
ถูหลานราวกับประทัดที่ถูกจุด “เจ้าใช้มารยาเสน่ห์ยั่วยวนเขา จนเขาแต่งตั้งเจ้าเป็นฮองเฮา ปล่อยให้ข้าเป็นเพียงพระสนม!”
“เจ้าเป็นนางปีศาจ ตั้งแต่วันแรกที่เจ้ามา ก็สะกดวิญญาณบุรุษทุกคนจนหมดสิ้น บัดนี้ยังมาทำร้ายข้าอีก!”
ความหึงหวงถาโถมจนใบหน้าของหญิงสาวบิดเบี้ยว มองใบหน้างามล่มเมืองนั้นแล้วถูหลานก็ตวาดลั่น “วันนี้ข้าจะสู้กับเจ้าให้ถึงที่สุด คอยดูว่าข้าจะไม่ฉีกหน้าเจ้าที่ใช้มารยาหลอกลวงบุรุษให้ยับเยิน!”
หญิงสาวที่ขาดสติพุ่งเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง ทว่ายังไม่ทันแตะตัวก็ถูกซินหยางถีบกระเด็นออกไป
ถูหลานล้มลงกับพื้นอย่างน่าเวทนา ทั้งคับแค้นทั้งน้อยใจ “หญิงชาวฮั่นเชี่ยวชาญการยั่วยวนคนที่สุด เจ้านางปีศาจ เจ้ามารร้าย ข้าจะต้องฆ่าเจ้าให้ได้!”