เรื่องสร้างโรงงานคงตัดสินกันด้วยคำพูดไม่กี่ประโยคไม่ได้
ซูรั่วเสวี่ยเป็นนักธุรกิจที่ฉลาดเฉลียว การลงทุนก้อนใหญ่ขนาดนี้ไม่มีทางตัดสินใจเพียงเพราะคำพูดไม่กี่คำของอู๋ซุ่ย
ที่อู๋ซุ่ยหยิบเรื่องนี้ขึ้นมาพูด ก็แค่หว่านเมล็ดพันธุ์เอาไว้ก่อน
จะสำเร็จหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับว่าซูรั่วเสวี่ยจะพิจารณาอย่างไร
ทั้งสองคนต่างรู้จังหวะ จึงหยุดพูดเรื่องนี้แล้วเร่งฝีเท้าตามชายชรากับหนุ่มน้อยที่เดินนำหน้าไป
ลมอ่อนลงกว่าเมื่อเช้ามาก
พอมายืนริมฝั่งแล้วมองออกไปยังหาดโคลน
ให้ตายเถอะ คนแน่นขนัดเต็มไปหมด
ปลิงทะเลป่าที่เจอเมื่อวานกระตุ้นผู้คนในหมู่บ้านมากเกินไป ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ที่ยังเดินเหินไหวก็ออกมากันหมด
คนพวกนี้กวาดหากันราวกับค้นหาทั้งผืนดิน แทบอยากจะไถทรายทุกเม็ดดูให้ทั่ว
ซูอวี่หิ้วถังเปล่าเดินคอตกเข้ามา
“พี่ซุ่ย คนพวกนี้โหดชะมัด ไม่เหลือแม้แต่ขาปูให้พวกเราเลย”
คุณเฉินหัวเราะพลางส่ายหน้า ก่อนถอนหายใจ
“นั่นสิ เสี่ยวอู๋ กระดูกแก่ ๆ อย่างฉันเดินวนอยู่ตั้งนาน เก็บได้แค่หอยทะเลแตก ๆ ไม่กี่ตัว เก็บของทะเลช่วงน้ำลงก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่เสี่ยวอวี่บอกจริง ๆ”
อู๋ซุ่ยยิ้ม การเก็บของทะเลช่วงน้ำลงไม่ใช่การออกมาเที่ยว จะสบายได้อย่างไร
“คุณเฉิน ของดีจะมีเกลื่อนพื้นไปได้ยังไงครับ”
“เมื่อวานเพิ่งผ่านพายุไต้ฝุ่นมา คลื่นทะเลพัดของจากเขตน้ำลึกขึ้นมา”
“คนในหมู่บ้านพวกนี้ลงมาแย่งกันตั้งแต่กลางดึกตอนน้ำลด ต่อให้มีของดี ตอนนี้ก็คงถูกเก็บไปหมดแล้ว”