เอาชีวิตรอดท่ามความอดอยาก เหมือนอยู่ท้ายตารางชะตาชาติ ทำไมกลับโล่งสบายอิ่มหนำ?

ตอนที่ 1 ผู้ได้รับพรจากเทพผู้หลบหนี

8 นาที· 1.7K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

【แม่งเอ๊ย! หลินเย่นี่มันเดรัจฉานชัด ๆ!】

【ไอ้สารเลว! ฉันไม่เคยเห็นใครเห็นแก่ตัวขนาดนี้มาก่อนเลย!】

【จบแล้ว พวกเราจบเห่แล้ว! ประเทศหลงแพ้ติดต่อกันเจ็ดครั้ง ค่าชะตาชาติลดฮวบจนหมดแล้ว! ในที่สุดก็มีผู้ได้รับพรจากเทพตื่นขึ้นมาได้แท้ ๆ แต่ดันหนีไปซะงั้น!】

【นี่มันพลังสลับวิญญาณเชียวนะ! พลังพิเศษขนาดนี้ กลับเอาไปใช้หนีเอาชีวิตรอด! ประเทศหลงให้กำเนิดและเลี้ยงดูเขามา แล้วนี่คือสิ่งที่เขาตอบแทนงั้นเหรอ?!】

ภายในห้องถ่ายทอดสดของประเทศหลง เสียงด่าทอดังสนั่น

ส่วนตัวเอกในวิดีโอ ตอนนี้กำลังมองผู้คนรอบตัวด้วยสีหน้าสับสน

“เดี๋ยวนะ นี่ส่งผมมาโผล่ที่ไหนเนี่ย!?”

“ที่นี่ยังอยู่ในประเทศหรือเปล่า? เดี๋ยวนี้ทะลุมิติกันโดยไม่ต้องร่ายเวทก่อนแล้วเหรอ?”

สมองของหลินเย่แทบหยุดทำงาน เมื่อวินาทีก่อนเขาเพิ่งได้รับใบวินิจฉัยมะเร็งกระเพาะอาหารระยะสุดท้ายจากหมอ

แต่วินาทีถัดมา เขากลับมายืนอยู่ในฐานทัพทหารที่มีการรักษาความปลอดภัยเข้มงวด

โชคดีที่กระแสความทรงจำซึ่งหลั่งไหลตามมาช่วยคลายข้อสงสัยให้เขา

ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าทำไมคนไม่กี่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าจึงมองเขาด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

ที่แท้เขาทะลุมิติมายังดาวบลูคู่ขนาน ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับโลกเดิมอย่างมาก

แต่โลกใบนี้ถูกเกมอดอยากรุกรานไปแล้ว

ภัยพิบัติลึกลับจากต่างโลกกำลังรุกรานโลกความจริงในทุกด้าน

หมอกดำหนาทึบปกคลุมพื้นที่รกร้าง สิ่งมีชีวิตประหลาดจากต่างโลกบุกเข้ามาในโลกปัจจุบัน พืชผลเหี่ยวเฉาอย่างไร้สาเหตุ ทรัพยากรร่อยหรอลงอย่างรวดเร็ว

และความหวังเดียวที่จะต่อกรกับภัยพิบัติวันสิ้นโลกครั้งนี้ ก็คือการเอาชีวิตรอดในเกมอดอยากให้สำเร็จ

ทุกประเทศจะสุ่มเลือก【ผู้ถูกเลือก】หนึ่งคนจากภายในประเทศ แล้วบังคับส่งเข้าไปในโลกต่างมิติแห่งเกมอดอยาก!

ตราบใดที่ผู้ถูกเลือกยังมีชีวิตอยู่ ค่าชะตาชาติก็จะไม่เปลี่ยนแปลง และดินแดนของประเทศนั้นก็จะรอดพ้นจากการถูกภัยพิบัติรุกราน

แต่หากผู้ถูกเลือกตาย ประเทศที่เกี่ยวข้องก็จะถูกเกมอดอยากย้อนกลับมาเล่นงาน ภัยพิบัติจะทวีความรุนแรงขึ้น และสิ่งมีชีวิตทั้งหลายจะประสบหายนะ!

นอกจากผู้ถูกเลือกแล้ว ทุกประเทศยังมีโอกาสน้อยมากที่จะมี【ผู้ได้รับพรจากเทพ】ถือกำเนิดขึ้น!

ผู้ได้รับพรจากเทพมีพลังพิเศษเหนือกว่าคนธรรมดา และได้รับโควตาเอาชีวิตรอดเพิ่มอีกหนึ่งที่ สามารถเข้าไปในโลกต่างมิติแห่งเกมอดอยากพร้อมกับผู้ถูกเลือกของประเทศตนได้

ที่ร้ายกาจยิ่งกว่านั้นคือ ผู้ได้รับพรจากเทพสามารถแบ่งปันพลังพิเศษของตนกับผู้ถูกเลือกหนึ่งคนได้!

ทว่าชีวิตของผู้ได้รับพรจากเทพผูกติดกับค่าชะตาชาติของประเทศตนอย่างสมบูรณ์! หากประเทศล่มสลาย ผู้ได้รับพรจากเทพก็จะสลายหายไปในทันทีและดับสูญอย่างสิ้นเชิง!

เจ็ดครั้งที่ผ่านมา ประเทศหลงไม่เคยมี【ผู้ได้รับพรจากเทพ】ตื่นขึ้นมาเลย จึงไม่มีโอกาสให้ผิดพลาดแม้แต่น้อย

ส่วนผู้ถูกเลือกที่ไม่มีพลังพิเศษ ต่างก็พากันล้มตายเพราะไม่คุ้นเคยกับกฎของเกมอดอยาก

ทุกครั้งที่ผู้ถูกเลือกตาย ประเทศหลงก็ต้องแบกรับแรงสะท้อนกลับจากชะตาชาติอย่างรุนแรง

ผืนดินกลายเป็นทะเลทราย แหล่งน้ำจืดเหือดแห้ง สัตว์ประหลาดจากเกมอดอยากบุกเข้าสู่โลกความจริง

ความล้มเหลวเจ็ดครั้ง ก็คือบาดแผลร้ายแรงเจ็ดหน

ประเทศหลงในวันนี้ ทั้งผืนแผ่นดินแตกพัง กำลังของชาติร่อยหรอ ยืนอยู่ริมหน้าผาแห่งความล่มสลายแล้ว

การท้าทายเพื่อเอาชีวิตรอดรอบนี้จึงเป็นโอกาสสุดท้ายของประเทศหลง

หากล้มเหลว ดินแดนของประเทศหลงจะถูกลบหายไปจากดาวบลูอย่างสิ้นเชิง ประชากรหนึ่งพันสี่ร้อยล้านคนจะต้องสังเวยชีวิตในภัยพิบัติจากเกมอดอยาก

แต่หากเอาชีวิตรอดได้ครบหนึ่งเดือน ค่าชะตาชาติก็จะฟื้นคืนขึ้นมา

โชคดีที่ในยามคับขัน ประเทศหลงก็มีผู้ได้รับพรจากเทพตื่นขึ้นมาเสียที!

ทันทีที่ข่าวนี้แพร่ออกไป คนทั้งประเทศต่างตื่นเต้นยินดี ทุกคนคิดว่านี่คือความหวังที่สวรรค์ประทานมาให้

แต่ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า ความหวังหนึ่งเดียวคนนี้จะกลัวตายถึงเพียงนี้!

ทันทีที่กลายเป็นผู้ได้รับพรจากเทพ เขาก็ใช้พลังพิเศษของตัวเองสลับวิญญาณกับวิญญาณสุ่มดวงหนึ่งจากต่างโลก

เขาหนีไปแล้ว! สิ่งที่ทิ้งไว้มีเพียงร่างไร้พลังพิเศษ กับวิญญาณจากต่างโลกที่ไม่รู้อะไรเลย

“หลินเย่ ฉันรู้ว่าตอนนี้นายคงมีข้อสงสัยอีกมาก!”

“แต่เราไม่มีเวลาแล้ว อีกเดี๋ยวนายก็จะถูกเกณฑ์เข้าไปในโลกเกมอดอยากพร้อมกับผู้ถูกเลือกของเรา ฉันพูดได้แค่สั้น ๆ!”

หลังจากแลกเปลี่ยนข้อมูลระบุตัวตนกันอย่างรวดเร็ว เจียงจั๋ว ผู้บัญชาการสูงสุดของสำนักงานยุทธศาสตร์แห่งชาติประเทศหลง ก็ยื่นคู่มือสีแดงเล่มหนึ่งให้

น้ำเสียงของเขาเร่งร้อนเล็กน้อย ส่วนสายตาที่มองหลินเย่ก็เปลี่ยนจากความโกรธก่อนหน้านี้เป็นความรู้สึกผิดอยู่บ้าง

เด็กคนนี้ก็เป็นเหยื่อเหมือนกัน

“ในคู่มือเล่มนี้มีข้อมูลเกี่ยวกับโลกเกมอดอยากที่พวกเรารวบรวมมา ถึงจะไม่ได้ครอบคลุมทุกอย่าง แต่บางทีอาจช่วยนายได้”

หลินเย่รับคู่มือมาโดยไม่รู้ตัว พลิกเปิดไปหน้าหนึ่งตามสัญชาตญาณ แล้วก็ได้แต่ส่ายหน้าอยู่ในใจ

มีข้อมูลอยู่แค่นี้เองเหรอ?

ก็จริง โลกนี้ไม่มีเกมที่ชื่อเกมอดอยากนี่นา

ผู้ถูกเลือกที่ไม่รู้กฎการตายเลยสักนิด เกรงว่าคงมีไม่น้อยที่ตายในความมืดไปตั้งแต่แรก

อีกอย่าง ผู้ถูกเลือกในโลกความจริงก็ไม่ได้เหมือนผู้เล่นในเกม ที่สามารถเริ่มเกมใหม่เพื่อเรียนรู้กฎได้

แต่เมื่อเทียบกับข้อมูลช่วยให้รอดในคู่มือแล้ว ตัวคู่มือเล่มเล็กนี้เองก็แสดงถึงท่าทีของผู้มีอำนาจในประเทศหลงเช่นกัน

ถึงเขาซึ่งถูกเรียกว่าผู้ได้รับพรจากเทพจะไม่มีพลังพิเศษเลย และเป็นแค่ตัวถ่วงเปล่า ๆ ประเทศหลงก็ไม่ได้คิดจะทอดทิ้งเขา

เรื่องนี้ทำให้หลินเย่รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาในใจ

ในเวลาเดียวกัน ผู้ชมจากประเทศอื่นก็พากันทะลักเข้ามาในห้องถ่ายทอดสดของประเทศหลงเพื่อดูเรื่องสนุก เสียงเยาะเย้ยถาโถมไปทั่วเครือข่าย

【ฮ่า ๆ ๆ! ผู้ได้รับพรจากเทพของประเทศหลงหนีไปแล้ว!】

【ขำจะตาย ประเทศหลงนี่เป็นพวกขี้ขลาดกันทั้งประเทศจริง ๆ! แม้แต่ผู้ได้รับพรจากเทพก็ยังเป็นแค่คนหนีทัพที่กลัวตาย กลัวจะต้องตายไปพร้อมกับประเทศตัวเอง】

【ฉันกลับคิดว่านี่เป็นทางเลือกที่ฉลาดนะ! ค่าชะตาชาติของประเทศหลงจะลดเหลือศูนย์ก็แค่เรื่องของเวลา ผู้ถูกเลือกของพวกเขาไม่มีทางเอาชีวิตรอดจากการท้าทายครั้งที่แปดได้แน่】

คำเยาะเย้ยจากมหาอำนาจต่าง ๆ ไม่ปิดบังเลยแม้แต่น้อย ฟังแล้วบาดหูอย่างที่สุด

ทว่าชื่อผู้ใช้จากต่างประเทศเหล่านี้กลับยิ่งจุดไฟโทสะให้ประชาชนประเทศหลง

ประชาชนประเทศหลงที่โกรธแค้นผู้ได้รับพรจากเทพซึ่งหนีไปโดยไม่สู้ และไม่มีที่ระบายความโมโหมานาน ในที่สุดก็พบกระสอบทรายให้ลงมือ จึงเริ่มโต้กลับอย่างหนัก

【หมาโง่ตัวไหนกัดพ่อแกไม่ได้ เลยได้แต่เห่าข้ามประเทศมากวนพ่อแกอยู่ได้!】

【อะไรนะ พวกแกก็มีผู้ได้รับพรจากเทพแล้วหรือไง? ถึงได้มาทำนายประเทศหลงของพวกเราได้?! ระวังเถอะ เดี๋ยวสักวันโชคชะตาอาจพลิกผัน!】

【อาศัยผู้ได้รับพรจากเทพของประเทศตัวเองโกง มันน่าภูมิใจตรงไหน! ถ้าใช้ความสามารถของตัวเองล้วน ๆ ผู้ถูกเลือกของพวกแกคงตายไปไม่รู้กี่รอบแล้ว!】

ทว่าในบรรดาผู้ชมที่กำลังโต้เถียงกันอย่างดุเดือดเป็นส่วนใหญ่ ก็มีเสียงที่ไม่เข้าพวกจำนวนหนึ่งค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในเวลานี้

【ประเทศหลงหมดหวังแล้ว! ฉันไม่อยากตาย! ใครมีช่องทางย้ายประเทศบ้าง ทักส่วนตัวมาหน่อย ฉันยินดีจ่ายหนัก!】

【เขาไม่มีความสามารถอะไรเลย! ไม่มีพลังพิเศษแล้วจะเอาชีวิตรอดได้ยังไง!】

【จบแล้ว... คราวนี้จบสิ้นจริง ๆ แล้ว...】

【ฉันจะย้ายไปประเทศซากุระ! พลังพิเศษของผู้ได้รับพรจากเทพของพวกเขาคือ—การแก้ไขประวัติศาสตร์ สามารถย้อนเวลากลับไปหนึ่งชั่วโมงและเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้วได้!】

【ต่อให้เจอจุดจบที่ต้องตายก็ไม่ต้องกลัว ใช้พลังได้วันละครั้ง โอกาสแก้ตัวมีเต็มเปี่ยม!】

【ฮ่า ๆ ฉันย้ายไปประเทศสวยงามตั้งนานแล้ว! ถ้าถามฉัน พลังพิเศษของผู้ได้รับพรจากเทพประเทศสวยงามนี่แหละมีประโยชน์ที่สุด!】

【ปล้นชิงอาณานิคม—ไม่ว่าจะสังหารสิ่งมีชีวิตหรือกวาดเก็บสิ่งของทุกครั้ง ก็มีโอกาสเกิดคริติคอลสองเท่าเพิ่มเติม ผลตอบแทนด้านทรัพยากรเหนือกว่าผู้ถูกเลือกทุกคนทั่วโลก!】

เมื่อเห็นความคิดเห็นจากต่างประเทศในห้องถ่ายทอดสด หน่วยข่าวกรองของประเทศหลงก็เริ่มใช้บัญชีหน้าม้าเข้ามาถล่มข้อความปิดทับทันที เพื่อป้องกันไม่ให้อารมณ์ของประชาชนถูกยั่วยุและปลุกปั่นด้วยเจตนาร้าย

ทว่าประชาชนประเทศหลงซึ่งสูญเสียความหวังจากเหตุการณ์ผู้ได้รับพรจากเทพหนีไปอยู่แล้ว ตอนนี้ต่างมีแววตาว่างเปล่าและสิ้นหวังอย่างสิ้นเชิง

หากเดิมทีประเทศหลงไม่เคยมีผู้ได้รับพรจากเทพตื่นขึ้นมา บางทีทุกคนอาจไม่ได้มองโลกในแง่ร้ายขนาดนี้

แต่การได้มาเพียงชั่วครู่แล้วต้องสูญเสียไป ความรู้สึกแตกต่างสุดขั้วที่เกิดขึ้นนั้นมากพอจะทำให้คนพังทลายลงได้อย่างสิ้นเชิง

ในใจของทุกคนต่างรู้ดีว่า ประเทศหลงจบสิ้นแล้ว!

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป