หอพักมหาวิทยาลัย: ผมคือนักเขียนนิยายออนไลน์ผู้ซ่อนตัว

ตอนที่ 30 หอพักมหาวิทยาลัย: ฉันคือยอดฝีมือลับแห่งวงการนิยายออนไลน์

13 นาที· 3K คำ

ชีวิตมัธยมปลายช่วงสุดท้ายของชั้นปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 2 เริ่มต้นขึ้นแล้ว

หลังเข้าสู่ภาคเรียนที่ 2 ของชั้นปีที่ 3 สิ่งที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดที่สุดคือ ครูประจำวิชาแต่ละคนหันมาเน้นเรื่องการสอบและข้อสอบ ไม่ได้สอนตามหนังสือเรียนและเนื้อหาความรู้อย่างช่วงภาคเรียนแรกอีกต่อไป

ทั้งการกรอกเป้าหมายสอบเข้ามหาวิทยาลัย การถ่ายรูปจบการศึกษา การลงทะเบียนสอบเข้ามหาวิทยาลัย และการชี้แจงข้อควรรู้ในการสอบ ต่างถูกจัดแทรกไว้ระหว่างการสอบจำลองครั้งแล้วครั้งเล่า

เมื่อเทียบกับภาคเรียนก่อน ครูแต่ละวิชาในภาคเรียนนี้กลับใจดีขึ้นมาก

ตัวเลขบนกระดานดำค่อย ๆ ลดลงจากสามหลัก บรรยากาศในห้องเรียนก็ยิ่งกดดันขึ้นเรื่อย ๆ

การสอบจำลองที่จัดเดือนละครั้ง ตอนนี้จัดไปแล้วสามครั้ง คะแนนถูกติดไว้บนผนังด้านนอกห้องเรียน

เมื่อใกล้ถึงการสอบเข้ามหาวิทยาลัย คะแนนสอบจำลองที่ขึ้นลงเพียงเล็กน้อยก็ทำให้เกิดเสียงฮือฮาไม่น้อย

“ฮือ ๆ...”

เสียงสะอื้นแผ่วเบานี้ราวกับมีพลังแพร่กระจายบางอย่าง แผ่คลุมไปทั่วทั้งห้องอย่างง่ายดาย ทำให้ทุกคนจมอยู่กับความคิด

นั่นไง ผลสอบจำลองครั้งที่สามเพิ่งประกาศออกมา

เพื่อนร่วมชั้นหญิงคนนี้ที่ปกติเรียนได้ไม่เลว ไม่รู้ทำไมถึงฟุบลงบนโต๊ะร้องไห้เสียแล้ว

ในห้องเรียนเงียบกริบ ราวกับมีภูเขาลูกใหญ่กดทับอยู่ในใจทุกคน เหลือเวลาอีกไม่ถึงสามเดือนก็จะถึงการสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว

เมื่อสัมผัสได้ถึงบรรยากาศหนักอึ้งในห้อง เฉินเลี่ยงขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ทำได้เพียงถอนหายใจอย่างจนปัญญา

ตั้งแต่หลังตรุษจีนมา เขาได้เห็นตัวเลขนับถอยหลังบนกระดานดำลดลงทุกวันด้วยตาตัวเอง

ตอนนี้ห้องเรียนสายวิทย์ห้อง 13 ก็เหมือนสปริงที่ถูกกดไว้ แต่หลังจากเผชิญแรงกดดันต่อเนื่องมาสามเดือน ตอนนี้มันก็ใกล้ถึงขีดจำกัดเต็มที

เฉินเลี่ยงค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน จำต้องเดินออกจากห้องเรียนไปพิงราวระเบียงที่คุ้นเคย แล้วชมทิวทัศน์ฤดูใบไม้ผลิตรงหน้า

หลังสะสมพลังมาตลอดฤดูหนาว ต้นอู๋ถงก็ผลิใบเขียวสดอีกครั้ง ใบเล็ก ๆ แต่งแต้มอยู่ตามกิ่งก้านราวกับหยกมรกตอันประณีต

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป