ซูเนี่ยนเซิงลองอยู่หลายครั้ง ของในมิติสามารถหยิบเข้าออกได้ตามใจ ไม่มีติดขัดแม้แต่น้อย
เธอออกจากมิติแล้วกลับเข้าห้องอีกครั้ง
แสงจันทร์นอกหน้าต่างเย็นเยียบ แต่หัวใจเธอกลับสงบนิ่งลงไม่ได้
เธอจำได้ว่าซูเป่าจูอาศัยมิติเที่ยวเสาะหาของดีมากมาย ซึ่งเป็นทุนให้ชีวิตรุ่งเรืองในภายหลัง เธอจะปล่อยให้ซูเป่าจูได้ไปไม่ได้เด็ดขาด
แต่เรื่องเร่งด่วนตอนนี้คือเก็บของดีในบ้านให้เรียบร้อยก่อน
เนื้อเรื่องส่วนอื่นเธอไม่ได้อ่านละเอียด แต่ช่วงสองสามบทแรกอ่านมาแล้ว หากไม่มีอะไรผิดพลาด พรุ่งนี้ซูเป่าจูจะเริ่มก่อเรื่อง และจะมีคนมาหาเรื่องถึงบ้าน
ซูเป่าจูอาศัยทุนก้อนแรกที่ได้จากตระกูลซู บวกกับมิติ ถึงได้รุ่งเรืองขึ้นมา
ตระกูลซูกลายเป็นบันไดให้เธอก้าวไปสู่ตำแหน่งเศรษฐีอันดับหนึ่ง
ฝันไปเถอะ
ในเมื่อเธอมาอยู่ที่นี่แล้ว ซูเป่าจูอย่าหวังว่าจะได้อะไรไปแม้แต่เส้นเดียว
อีกด้านหนึ่ง ใต้กำแพงดินเตี้ย ๆ แถบตะวันตกของเมือง ซูเป่าจูกำลังกดเสียงต่ำ พูดหว่านล้อมชายหน้าดุที่ยืนอยู่ตรงหน้า
“พี่รองไล่ พรุ่งนี้พี่พาคนไปบ้านตระกูลซู รับรองว่าได้ของกลับมาเพียบ”
“อ้อ ว่ามาสิ”
“ไม่เพียงจะเปิดโปงเรื่องของตระกูลซูได้หมดจด ของดีในบ้านพวกเขาก็มีเยอะมาก... มีทั้งทองแท่งเล็ก แล้วยังมี...”
ซูเป่าจูเล่ารายละเอียดทุกอย่างของตระกูลซูจนหมดเปลือก
หลี่เอ้อร์ไล่ฟังจนตาเป็นประกาย น้ำลายแทบหยด พอเขายื่นมือจะไปแตะมือเล็ก ๆ ของซูเป่าจู จู่ ๆ เธอก็ยกมือกุมอก ใบหน้าซีดเผือด
เมื่อครู่หัวใจพลันบีบรัดขึ้นมาอย่างรุนแรง