ซูโม่เทวัตถุดิบทั้งหมดออกมาก่อน แล้วแยกวัสดุทั้งสี่ชนิดใส่กล่องคนละใบ จะได้หยิบใช้สะดวกตอนลงมือผลิต
“หัวหน้าต้องการให้ฉันทำอะไร?” อาหยวี๋ถามอย่างกระตือรือร้น
“ยังจำวิธีทำความสะอาดรังเพลิงที่ฉันสอนเมื่อวานได้ไหม?”
“จำได้แน่นอน”
“งั้นเธอทำความสะอาดรังเพลิง ส่วนฉันบรรจุดินปืนและอัดหัวกระสุน”
“รับทราบค่ะ หัวหน้า!”
ช่วงหลายวันที่ทั้งคู่ทำงานด้วยกัน จังหวะเข้าขากันขึ้นมากแล้ว ความเร็วในการทำความสะอาดรังเพลิงของอาหยวี๋ก็เพิ่มขึ้นไม่น้อยเมื่อเทียบกับเมื่อวาน
ซูโม่ยืนอยู่ข้างเครื่องปั๊มขึ้นรูป มือไม้คล่องแคล่วเด็ดขาด
เมื่อกระสุนนัดแรกถูกดันออกจากแท่นแม่พิมพ์ ซูโม่หยิบขึ้นมาหมุนดู ปลอกกระสุนได้รูปเรียบร้อย แก๊ปจุดชนวนเรียบเสมอกัน ส่วนหัวกระสุนก็ถูกอัดลงไปลึกกำลังดี
“สัมผัสดีใช้ได้ มีพรสวรรค์ด้านการจดจ่อคอยหนุน โอกาสผลิตเสียแทบเป็นศูนย์ เหลือแค่ดูว่าวันนี้สภาพจิตใจจะทนได้นานแค่ไหน อย่าได้ฝืนจนหมดแรงล้มกลางคันอีกก็แล้วกัน”
ทางอาหยวี๋ทำความสะอาดปลอกกระสุนเสร็จไปหลายอันแล้ว เธอวางเรียงไว้ในตะกร้าเล็กข้างเก้าอี้เตี้ย พอได้ยินก็เงยหน้ามองเขา “หัวหน้า พึมพำอะไรอยู่?”
“ไม่มีอะไร” ซูโม่หยิบปลอกกระสุนนัดถัดไปใส่ลงในแท่นแม่พิมพ์โดยไม่เงยหน้า “ทำงานของเธอต่อไป”
อาหยวี๋แลบลิ้นใส่เขา ก่อนก้มหน้าขัดปลอกกระสุนต่อ
ไม่นานนัก
เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมงครึ่ง
ในกล่องเหล็กบนโต๊ะทำงานมีกระสุนสำเร็จรูปเพิ่มขึ้นมา 42 นัดโดยไม่รู้ตัว ซูโม่ยกมือคลึงขมับ