เช้าวันถัดมา
ซูโม่ถูกความหิวปลุกให้ตื่น
เขาลูบท้องแล้วพลิกตัวลุกขึ้นนั่ง ก่อนนึกได้ว่าขนมปังดำครึ่งก้อนจากเมื่อวานยังเหลืออยู่อีกชิ้น จึงคว้ามากัดคำหนึ่ง มันแข็งกว่าเมื่อวานเสียอีก เขาเคี้ยวอยู่นานกว่าจะฝืนกลืนลงไปได้
อีกวันแห่งการประทังชีวิตเริ่มขึ้นแล้ว
กำไลข้อมือหักค่าโดยสารเรือ 5 แต้มเปลือกหอยทะเลโดยอัตโนมัติ
ยอดคงเหลือจาก 31 ลดเหลือ 26
เขาแยกเงินค่าขนมปังกับค่าน้ำของวันนี้ออกมาต่างหาก ส่วนแต้มเปลือกหอยทะเลที่เหลืออยู่ไม่มาก ได้แต่หวังว่าจะหาของที่ต้องการจากตลาดมืดได้
เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าจะหาเจอหรือเปล่า
ซูโม่ยัดปลอกเพลาใส่ถุงผ้าใบ แล้วผลักประตูห้องพักออกไป
ระหว่างเดินผ่านบอร์ดประกาศ เขาก็กวาดตามองตามความเคยชิน
บอร์ดประกาศเป็นแผ่นเหล็กขึ้นสนิม มีเศษกระดาษแปะทับกันแน่นขนัด
คนในเขตผู้อพยพอ่านหนังสือไม่ค่อยออก ปกติจึงแทบไม่มีใครมาที่นี่
ซูโม่ยืนอยู่ตรงหน้า หรี่ตามองไล่ไปทีละแผ่น
【ประกาศ】แจ้งซ่อมบำรุงเขตผู้อพยพ พื้นที่เอถึงดีจะดับไฟครึ่งวันตั้งแต่วันพรุ่งนี้
【ประกาศ】รายการสิ่งของที่ทางการรับซื้อฉบับล่าสุด (ดูแผนภูมิ)
【ประกาศ】สวัสดิการ 10 ข้อสำหรับนักเก็บซาก
สายตาของซูโม่หยุดอยู่ที่สวัสดิการสำหรับนักเก็บซากสองวินาที
หนึ่ง หน่วยเก็บซากได้รับการลดหย่อนค่าโดยสารเรือ
สอง รับชุดเสบียงพื้นฐานทุกครั้งที่ออกปฏิบัติภารกิจ
สาม นักเก็บซากมีสิทธิ์เลือกคู่ก่อน
……
มุมปากซูโม่กระตุก
ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นประกาศชวนเชื่อของทางการ เอาไว้หลอกให้คนสมัคร ทั้งลดค่าโดยสารเรือ ทั้งได้สิทธิ์เลือกคู่ก่อน ฟังดูเลิศหรูเกินจริง แต่สุดท้ายก็แค่เอาชีวิตไปแลกข้าวกิน