ต่อเซ็นเซอร์วัดอุณหภูมิเข้ากับหน้าปัดเข็ม ตัวชี้ค่อย ๆ ไต่ขึ้น
100
200
300
ผนังด้านในเตาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงคล้ำ แผ่นเหล็กชั้นนอกอุ่นขึ้นเล็กน้อย
ซูโม่จ้องหน้าปัดเข็มเขม็ง
ตัวชี้ไต่เลย 400 ไปเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มแกว่งสะเปะสะปะ
มันกระโดดจาก 420 ไป 580 แล้วร่วงกลับลงมาที่ 350 ซูโม่หมุนช่องระบายอากาศเล็กน้อย ตัวชี้ยิ่งสั่นแรงกว่าเดิม พุ่งผ่าน 600 ไปทันที จากนั้นก็เอียงค้างอยู่ตรงขอบหน้าปัด ไม่ขยับอีก
「บ้าชะมัด」ซูโม่แง้มประตูเตา ไอร้อนพุ่งปะทะใบหน้า
อุณหภูมิสูงเกินไปแล้ว
เขาใช้เครื่องมือคีบปลอกกระสุนออกมา
ผิวปลอกกระสุนดำคล้ำจากการออกซิเดชัน ปากปลอกเสียรูปอย่างเห็นได้ชัด พอใช้เวอร์เนียร์คาลิเปอร์วัด ความหนาของผนังปลอกก็ลดลงไปเกือบ 1 มิลลิเมตร
「พังแล้ว」
ซูโม่ส่ายหน้า โยนปลอกกระสุนที่แดงฉานลงตะกร้าเศษวัสดุ
อาหยวี๋ย่อตัวลง ใช้แท่งเหล็กเล็ก ๆ เขี่ยมันเบา ๆ สองที แล้วพึมพำเสียงค่อย 「ปลอกดี ๆ แบบนี้ ต้องทิ้งไปทั้งอย่างนี้เลยหรือ…」
ซูโม่คลึงขมับ 「มันเสียรูปแล้ว เก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์」
「ทำไมถึงเสียรูปล่ะ」
「ตำแหน่งหัววัดคงไม่ถูก」
ซูโม่ลูบคางพลางครุ่นคิด
หัววัดแผ่นโลหะสองชนิดถูกหนีบไว้ในช่องกลมบนยอดเตา ซึ่งอยู่ใกล้เปลวไฟเกินไป รังสีความร้อนจึงกระทบหัววัดโดยตรง ทำให้ค่าที่อ่านได้ล่าช้า ที่จริงอุณหภูมิในเตาอาจสูงเกินขีดจำกัดไปนานแล้ว
เมื่อเข้าใจสาเหตุแล้ว
ซูโม่ก็ย้ายเซ็นเซอร์ไปติดไว้ด้านข้าง ให้แนบกับผนังด้านในของเตา
「ลองใหม่」
คราวนี้ซูโม่หยิบปลอกกระสุนออกมาห้าปลอก
จากนั้นเทน้ำมันเครื่องเก่าที่เหลือลงในถาดเผา แล้วจุดไฟอีกครั้ง
คราวนี้ตัวชี้นิ่งขึ้นมาก
มันค่อย ๆ ไต่จากอุณหภูมิปกติ ก่อนจะช้าลงเมื่อเข้าใกล้ 400 องศา 450… 480… ตัวชี้แกว่งเบา ๆ สองครั้งตรง 480 แล้วหยุดนิ่ง