ทิวเขาเฉินหนง ภายในเหมืองศิลาวิญญาณส่วนลึก
ผู้อำนวยการเจิ้งยืนอยู่หน้าเส้นทางสู่โลกบำเพ็ญเซียน เขาส่งคนปิดกั้นเส้นทางส่วนลึกของเหมืองอย่างแน่นหนาแล้ว
คนที่รู้เรื่องนี้ ล้วนถูกเขา "จัดการ" ไปหมด
เขาโลภ
ช่วงนี้คุมพื้นที่เหมืองศิลาวิญญาณ แอบหักไว้และค้าขายศิลาวิญญาณ
ซุกซ่อนเต็มห้องลับห้องหนึ่ง
พอให้เขาทั้งชีวิตนี้ ชาติหน้า ชาติต่อๆ ไป อยู่สุขสบายไม่ต้องห่วงอะไร
ข้างนอกตอนนี้วุ่นวายขนาดไหน เขารู้ดีกว่าใคร
มนุษย์ต่างดาวเผ่าไฟเชียงเจาะผ่านชั้นบรรยากาศ ประกาศจะปกครองดาวน้ำเงิน ทั่วเน็ตเต็มไปด้วยข่าวระทึกขวัญ ทุกคนคิดว่าดาวน้ำเงินจบสิ้นแล้ว หัวเซี่ยจบสิ้นแล้ว
ทุกคนต่างสิ้นหวัง
มีแค่เขา ที่มีทางหนีทีไล่
รอให้สถานการณ์พังทลายอย่างสิ้นเชิง เขาก็จะขนศิลาวิญญาณทั้งหมด มุดเข้าเส้นทางนี้ ไปโลกบำเพ็ญเซียน
ที่นั่นพลังปราณอุดม ศิลาวิญญาณเป็นของแข็งแลกเปลี่ยนได้ แม้เขาไม่บำเพ็ญตน ก็ยังเป็นคหบดีได้ ใช้ชีวิตสงบสุขตลอดไป ดีกว่ารอตายที่ดาวน้ำเงินเป็นหมื่นเท่า
แต่เขาไม่อยากไป
หนีไปมันขาดทุนเกิน
หลบไปต่างโลกเอาชีวิตรอด จะนับเป็นความสามารถอะไร?
สิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่แค่รอดชีวิต แต่อยากให้ชื่อจารึกประวัติศาสตร์
ให้คนทั้งดาวน้ำเงิน ทั้งหัวเซี่ย มองเขาเป็นวีรบุรุษกอบกู้โลก
ผู้อำนวยการเจิ้งค่อยๆ พ่นลมหายใจขุ่นมัว หยิบสมาร์ตโฟนรุ่นเก่าออกจากกระเป๋า
หน้าจอถูกมนุษย์ต่างดาวทำให้เด้งเตือนไปทั้งเน็ต ข้อความข่าวเด้งทีละข้อความต่อๆ กัน เต็มไปด้วยตัวอักษรสีแดง "เผ่าไฟเชียงประชิด" "ดาวน้ำเงินแตกพ่าย"