ดาวน้ำเงิน
ซาฮารา
เมฆบนท้องฟ้าจู่ ๆ ก็ถูกฉีกออกเป็นช่อง เรือรบสีดำสนิทลำหนึ่งพุ่งเฉียงลงมา
ตูม!!
เรือรบกระแทกทะเลทรายอย่างแรง
ทรายสีเหลืองฟุ้งกระจายบดบังฟ้า ใจกลางการชนระเบิดเป็นหลุมยักษ์กว้างหลายกิโลเมตร
กลางอากาศก่อตัวเป็นเมฆรูปเห็ดขนาดมหึมา
สิ่งที่ตรวจพบความผิดปกติได้ก่อนคือดาวเทียมของหัวเซี่ย
ไม่กี่วินาทีต่อมา ดาวเทียมตรวจการณ์ของประเทศอินทรีก็จับความเคลื่อนไหวได้เช่นกัน
จากนั้น โอวโจว อีหลัวซือ ทุกประเทศที่มีศักยภาพตรวจการณ์อวกาศ แทบจะในเวลาเดียวกันก็ได้รับสัญญาณเตือนระดับแดง
ศูนย์บัญชาการของประเทศมหาอำนาจทั้งหมดภายในไม่กี่นาทีก็ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน
เสียงโทรศัพท์ดังระงม ช่องสื่อสารเข้ารหัสถูกเชื่อมต่อกันอย่างต่อเนื่อง
บางคนถามว่าเป็นอุกกาบาตพุ่งชนหรือไม่ บางคนสงสัยว่าเป็นการทดสอบนิวเคลียร์ลับ ยิ่งมีคนคาดเดาเสียงเบาว่า อารยธรรมต่างดาวมาแล้ว
ไม่มีใครให้คำตอบที่แน่ชัดได้
ผ่านไปหนึ่งนาทีหลังการชน ก้นหลุม ประตูห้องที่พังเสียหายของเรือรบถูกผลักออกจากด้านใน
ร่างเงาหลายร่างเดินฝ่าควันหนาออกมา บนหน้าผากล้วนมีสันนูนสามเส้น
ผู้นำที่อยู่หน้าสุดยกมือทั้งสองขึ้น เงยศีรษะ สูดอากาศบริสุทธิ์อย่างเต็มปอด
"ดาวเทวะ"
"ในที่สุดก็มาถึง!"
ก็คือนักบุญขั้นข้ามเคราะห์เผ่าไฟเชียงที่ถูกสิงโดยราชันนักบงการนั่นเอง
ฮั่วชาง
เพื่อที่จะมาถึงดาวดวงนี้ก่อน ยานอวกาศถึงขั้นใช้การไม่ได้แล้ว
เดิมทีเขาคิดว่า ที่นี่จะเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งการบำเพ็ญที่เต็มไปด้วยโอกาส วาทะ ศิลาวิญญาณปูพื้น ตำรานับไม่ถ้วน
แต่เมื่อเขากระจายจิตหยั่งรู้ออกไป ครอบคลุมทั่วทั้งซาฮาราก่อน แล้วขยายไปถึงเฟยโจว ทวีปโอวหยา สุดท้ายก็ปกคลุมทั่วทั้งดาว พลันคิ้วก็ขมวดแน่นทันที
พลังปราณเบาบางแทบจะไม่มี!
ในดาวของเผ่าเขา ต่อให้เป็นดาวร้างที่เหลือแต่ทะเลทรายหิน ความเข้มข้นของพลังปราณยังสูงกว่าที่นี่หลายเท่า
จิตหยั่งรู้กวาดผ่านแผ่นดินทุกตารางนิ้ว ไม่มีพืชวิญญาณ ศิลาวิญญาณหายาก
มีเพียงพืชไม่กี่ชนิดที่พอจะเรียกว่ายาวิญญาณ ระดับต่ำเสียจนตอนที่เขาอยู่เผ่าไฟเชียง แค่มองผ่าน ๆ ก็ยังไม่สนใจ