เวลาผ่านไปนานขนาดนี้แล้ว เหตุใดฟ้าผ่าจึงยังไม่ตก?
ในเวลาเดียวกัน ทั้งแคว้นเทียนเสวียน และทั่วทั้งอาณาจักรมนุษย์ โดยพื้นฐานแล้วต่างก็รู้ว่า นี่คือภัยฟ้าผ่าแห่งขอบเขตจักรพรรดิ
แต่ผู้บำเพ็ญทั้งหมดต่างถามคำถามเดียวกัน
ฟ้าผ่าอยู่ไหน?
“ในตำราโบราณมิได้บอกว่า นี่คือลางบอกเหตุของการทะลวงขอบเขตจักรพรรดิของผู้แข็งแกร่งขั้นข้ามเคราะห์หรอกหรือ?”
“เหตุใดนานถึงเพียงนี้กลับไร้แม้เงาฟ้าผ่า?”
“หรือตำราโบราณจดจำผิดพลาด?”
“เป็นไปไม่ได้ นี่เป็นของตกทอดจากวังจักรพรรดิ จะจดผิดได้อย่างไร?”
“เช่นนั้นก็คือคนที่ข้ามเคราะห์เกิดปัญหาหรือ?”
“เกิดปัญหาอะไร? หรือเขามิได้อยู่ในอาณาจักรมนุษย์?”
“ล้อเล่นอะไร! ไม่อยู่ในอาณาจักรมนุษย์ แล้วภัยฟ้าผ่าวิ่งมาอยู่ในอาณาจักรมนุษย์ได้อย่างไร?”
ผู้บำเพ็ญมากมายต่างถกเถียงกัน จักรพรรดิเทียมของเผ่ามนุษย์นั้นเดิมก็มีไม่มากอยู่แล้ว
ครั้งที่แล้วเกิดเมื่อสองหมื่นปีก่อน พวกเขาย่อมไม่เคยประสบพบเจอ
ในขณะเดียวกัน
จักรพรรดิก็สัมผัสได้ถึงภัยฟ้าผ่าที่วิ่งมาจากนอกอาณาจักรมนุษย์ด้วยความเร็วสูง
แวบหนึ่งผุดในหัวเขา
คงไม่หรอกมั้ง??
สีหน้าเขาเปลี่ยนไป
“ถ่ายทอด…” คำพูดของเขายังไม่ทันจบ ท้องฟ้าก็ระเบิด
สายฟ้าสีดำหนึ่งพุ่งลงมาจากเมฆเคราะห์ มุ่งตรงไปยังทิศทางของวังจักรพรรดิ และทั่วทั้งเมืองเทียนเสวียน
???
ไม่ทันได้คิดมาก จักรพรรดิเตรียมจะลงมือ
ทันใดนั้น
เงาสีดำสายหนึ่งก็แผ่ขยายออกในชั่วพริบตา ปกคลุมเมืองเทียนเสวียน
นั่นคือกระถางขนาดมหึมาสีดำสนิท
ในชั่วพริบตามันใหญ่โตกว่าทั้งเมืองเทียนเสวียน