มันสามารถกลืนกินทุกสิ่ง—หินผา โลหะ พลังปราณ ชีวิต
มันเพิ่งกินดาวเคราะห์ดวงหนึ่งเสร็จ กำลังเพลิดเพลินกับความอิ่มหนำ
ทันใดนั้นร่างของมันก็แข็งทื่อไปชั่วขณะ
มันสัมผัสได้
การดับสูญของฉยงฉี หนึ่งในสี่อสูรร้ายเช่นเดียวกัน
ระหว่างสี่อสูรร้ายมีสายสัมพันธ์พิเศษ ไม่ใช่ความรู้สึก แต่เป็นตราประทับบางอย่าง
พวกมันเคยร่วมสาบานเป็นพี่น้องกัน ณ ที่แห่งหนึ่ง ดื่มเลือดสาบาน ให้คำมั่นสัญญา
แม้คำสาบานนั้นไม่มีใครถือสา แต่ตราประทับนั้นมีอยู่จริง
ไม่ว่าจะห่างไกลแค่ไหน ไม่ว่าอยู่ในมุมไหนของจักรวาล เพียงแค่หนึ่งในนั้นตาย อีกสามตัวจะสัมผัสได้
ดวงตาของเถาเทียหรี่ลง
ฉยงฉีตายแล้ว?
เจ้าตัวนั้น ฝีมือในจักรวาลไม่ใช่เล่น
ใครฆ่ามันได้?
มันลองสัมผัสตำแหน่งที่ดับสูญดู
พิกัดนั้นประหลาดมาก ไม่อยู่ในแผนที่จักรวาล ไม่อยู่ในดาราจักรใดๆ ที่รู้จัก
มันคือดาวเคราะห์ดวงหนึ่งที่ไม่มีบันทึก เป็นดาวเคราะห์เล็กๆ ไม่สะดุดตา ซ่อนตัวอยู่ในมุมอับของจักรวาล
เถาเทียกำลังจะสัมผัสอย่างละเอียด ก็มีเสียงสองเสียงดังขึ้นในห้วงสมองของมันพร้อมกัน
“เถาเทีย เจ้าสัมผัสได้หรือไม่?”
เป็นเสียงของฮุ่นตุ้น
“สัมผัสได้ ฉยงฉีตายแล้ว”
อีกเสียงดังขึ้น แฝงไว้ด้วยความโกรธ
เถาเทียไม่รีบเอ่ยปาก
มันใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงเอ่ยถาม “พวกเจ้าอยู่ที่ไหน?”
“ข้าอยู่ระหว่างถูกไล่ล่า”
เสียงของฮุ่นตุ้นแฝงแววหงุดหงิดเล็กน้อย
“ไอ้สารเลวนั่นไล่ล่าข้ามาร้อยกว่าปีแล้วยังไม่ละความพยายาม”
“อย่าพูดยืดยาวเลย ฉยงฉีตาย ใครเป็นคนทำ?”
“ไม่รู้ แต่ตำแหน่งที่ดับสูญเป็นดาวเคราะห์ที่ไม่มีบันทึก”
เถาเทียกล่าว
เสียงของเถาอู้ดังขึ้น “จริงด้วย เจ้าฉยงฉีนั่น ไม่ติดต่อพวกเรามาหลายปี ก็ไปอยู่ที่นั่นหรือ?”