“นี่คือยุคที่ห่างไกลจากประวัติศาสตร์ของดาวน้ำเงินมาก!!”
สมองของหลิวตี้อื้ออึงไปหมด
เขาคิดว่าตัวเองฟังผิด
“เจ้าว่าอะไรนะ?”
“นี่ไม่ใช่ยุคปัจจุบัน”
“นี่คือเมื่อหลายปีก่อนไม่รู้เท่าไหร่”
“เราทะลุมิติข้ามเวลา ย้อนกลับไปอดีต!!”
หลิวตี้นิ่งเงียบ
ในหัวเขาคิดวนไปวนมา
ทะลุมิติข้ามเวลา ย้อนกลับไปอดีต
เขาคิดว่ามันเป็นแค่การส่งผ่านมิติ พาเขาจากดาวน้ำเงินไปยังมุมหนึ่งของเก้าทวีปสวรรค์
ทำไมพลังปราณของเก้าทวีปสวรรค์ถึงเข้มข้นกว่าที่เขาคิดไว้มาก?
เพราะนี่คือยุคบรรพกาล พลังปราณยังไม่หมดไป
ทำไมผู้แข็งแกร่งของเก้าทวีปสวรรค์ถึงเก่งกาจกว่าที่เขาคิดไว้มาก?
เพราะนี่คือยุคบรรพกาล ระบบการบำเพ็ญยังไม่ขาดช่วง
ทำไมตอนที่เขาอยู่บนดาวน้ำเงินถึงไม่เคยได้ยินเรื่องเก้าทวีปสวรรค์?
เพราะเก้าทวีปสวรรค์ในยุคปัจจุบันไม่มีอยู่อีกแล้ว
“เจ้าบอกว่านี่คือยุคบรรพกาล มีหลักฐานอะไร?”
“เจ้านายของข้าเคยเล่าประวัติศาสตร์เก้าสวรรค์ให้ฟัง”
“เขาบอกว่าเมื่อนานแสนนานมาแล้ว เก้าทวีปสวรรค์เคยมีอยู่จริง”
“ตอนนั้นผู้แข็งแกร่งมากมายดั่งเมฆา ขอบเขตจักรพรรดิมีอยู่ทั่วไป”
“ต่อมาเกิดมหันตภัยครั้งใหญ่ เก้าสวรรค์ถูกทำลายจนแหลกสลาย เหลือเพียงเศษเสี้ยวกระจัดกระจายในจักรวาล”