"โลกบำเพ็ญเซียน เจ้าอยากไปหรือไม่?"
"พลังปราณที่นั่นเข้มข้นกว่าที่นี่หลายร้อยเท่า ความเร็วในการฝึกฝนก็เร็วขึ้นหลายร้อยเท่า"
จักรพรรดิฉินสื่อครุ่นคิด
"ที่นั่นเหมือนที่นี่หรือไม่?"
"ไม่เหมือน คงจะคล้ายกับยุคสมัยของเจ้ามากกว่า"
จักรพรรดิฉินสื่อครุ่นคิดอีกครู่
"เช่นนั้นก็ไปดูก็แล้วกัน"
หลิวตี้ยืนขึ้น ยื่นมือออกไป
จักรพรรดิฉินสื่อวางตะเกียบ ยืนขึ้น จับมือของหลิวตี้
วินาทีถัดมา ทั้งสองหายตัวไปจากร้านอาหาร
เด็กสาวกลุ่มที่นั่งโต๊ะข้างๆ มองเก้าอี้ว่างเปล่า รู้สึกตะลึงงัน
"คนหายไปไหน?" "เมื่อกี้ยังอยู่เลย?" "ไปไหนกันแล้ว?"
ทวีปเทียนซี ตระกูลหลิน
ประดับโคมไฟและผ้าแพรสีสด แขกเหรื่อเต็มประตู
บรรพบุรุษตระกูลหลินมีคำสั่งให้จัดงานเลี้ยงใหญ่ เฉลิมฉลองที่หลินหว่านเอ๋อร์บรรลุขั้นฮว่าฝาน
สำนักวิถีอันชอบธรรมจำนวนมากต่างมาร่วมงาน
สำนักชิงอวิ๋น สำนักกระบี่ สำนักหลอมอาวุธ สำนักโอสถ สำนักค่ายกล สำนักยันต์ และสำนักเล็กใหญ่อีกหลายสิบแห่ง ต่างก็ส่งคนมา
บ้างนำของขวัญแสดงความยินดีมา บ้างพาศิษย์มาด้วย บ้างมาประจบสอพลอ บ้างมาเพราะความอยากรู้อยากเห็น
ประตูใหญ่ของตระกูลหลินเปิดกว้าง หน้าประตูมีศิษย์ยืนสองแถว สวมอาภรณ์ใหม่เอี่ยม ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม
หลินหย่วนซานยืนต้อนรับแขกที่หน้าประตู ยิ้มจนปิดปากไม่สนิท
วันนี้เขาสวมเสื้อคลุมยาวสีน้ำเงินเข้ม หวีผมเรียบแปล้ หลังตรงเป็นสง่า
ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยประกาย ประกายนั้นคือความตื่นเต้น ภาคภูมิใจ และความรู้สึกที่ได้เชิดหน้าชูตา