ลำแสงสีทองมหึมาเส้นหนึ่งพุ่งออกจากกำแพงเมือง เส้นผ่านศูนย์กลางหลายจ้าง พลานุภาพราวจะทำลายฟ้าดิน มุ่งตรงเข้าใส่หลิวตี้
“นี่คือการโจมตีที่รุนแรงที่สุดภายใต้ขั้นข้ามเคราะห์”
เสียงของชายชราชุดดำเย็นเยียบ
“จักรพรรดิอสูร เจ้ายังวิ่งหนีตอนนี้ยังทัน”
หลิวตี้มองลำแสงสีทองนั่น ไม่พูดอะไร
เขายกมือขึ้น ยื่นออกมาหนึ่งนิ้ว ลำแสงกระทบปลายนิ้วเขา แล้วหยุดลง
มันดิ้นรนและสั่นเทาอยู่บนปลายนิ้วเขา อยากจะพุ่งต่อไป แต่กลับขยับไม่ได้
แล้วหลิวตี้ก็ดีดนิ้วเบาๆ
ลำแสงแตกละเอียด
จุดแสงสีทองกระจายตัวกลางอากาศ ดั่งสายฝนสีทอง ร่วงหล่นบนขั้นบันไดหยกขาว บนลวดลายอาคมบนกำแพงเมือง และบนใบหน้าซีดเซียวของชายชราทั้งหลาย
ขาของชายชราชุดดำอ่อนปวกเปียก
ชายชราชุดขาวทรุดลงนั่งกับพื้น
ชายชราชุดฟ้าและชายชราชุดเทายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ราวกับท่อนไม้สองท่อน ไม่ไหวติง
“ขั้นข้ามเคราะห์!!!”
“เจ้าบรรลุขั้นข้ามเคราะห์แล้วงั้นหรือ???”
“เป็นไปได้อย่างไร!!!”
หลิวตี้ไม่ตอบ
เขาก้าวขึ้นไปบนกำแพงเมือง ยืนอยู่ตรงหน้าชายชราทั้งสี่
“พ่อเฒ่าขาว ฟ้าแห่งโลกบำเพ็ญเซียนกำลังจะเปลี่ยนไปแล้ว”
ชายชราชุดดำเงยหน้าขึ้น มองดูเขา
หลิวตี้ไม่สนใจ
เขายกมือขึ้น ปลายนิ้วรวมแสงสีดำขาวกลุ่มหนึ่ง
เต๋าแห่งเถ้าธุลี
เขาส่งลำแสงนั่นเข้าไปในร่างของผู้อาวุโสทั้งสามที่อยู่ในขั้นต้าฉิงขั้นต้น——ชายชราชุดเทา ชุดฟ้า และชุดขาว