ร่างที่สี่, ร่างที่ห้า, ร่างที่หก...เงาร่างเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ รูปลักษณ์ต่าง ๆ กันออกไป
มีสิ่งมีชีวิตที่ดูเหมือนหินผา
มีสิ่งมีชีวิตที่ดูเหมือนพืชพรรณ
มีสิ่งมีชีวิตที่ดูเหมือนแมลง
มีสิ่งมีชีวิตที่เหมือนแสงไร้กายเนื้อ
บ้างก็สูงตระหง่านราวขุนเขา บ้างก็เล็กเพียงกำปั้น
บ้างก็มีไอร้อนแผ่ซ่านทั่วร่าง
บ้างก็เย็นเยียบดุจก้อนน้ำแข็ง
บ้างก็มีสายฟ้าพาดพันรอบกาย
บ้างก็ถูกเงามืดห่อหุ้ม
หลิวตี้ยืนอยู่ในฝูงชน ไม่นับว่าสูง ไม่นับว่าเตี้ย ไม่โดดเด่น
เขาไม่ได้ปลดปล่อยกลิ่นอายพลัง
ไม่ได้เพ่งสังเกต แต่สายตาของเขากวาดมองตลอด
จับจ้องทุกร่างใหม่ที่ปรากฏขึ้นไม่ถึงลมหายใจเดียว แล้วก็เลื่อนผ่านไป
เขากำลังนับ และกำลังมอง
คนเหล่านี้ แต่ละคนล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดในเอกภพของตน
กลิ่นอายของพวกเขาล้วนทรงพลัง
แต่เขายังไม่เห็นใครที่อาจคุกคามเขาได้ อย่างน้อยก็ในตอนนี้
ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นข้าง ๆ เขา
เป็นร่างสีดำสนิท สูงเกือบหนึ่งจั้ง
ทั่วร่างห่อหุ้มด้วยเปลือกหนา ดั่งแมลงปีกแข็งที่ยืนตรง
มันร่อนลงพื้นแล้ว เงยหน้ามองซ้ายขวา จากนั้นหนวดของมันก็หันขวับไปทางหนึ่งในฝูงชน
"สหายเขา ใช่เจ้าหรือไม่!"
ในฝูงชน ร่างสีดำสนิทอีกร่างหนึ่งหมุนตัวกลับมา
มองมัน
"เจ้าคือ? สหายเปลือกแข็ง?"
"สหายเขา ข้าตามหาเจ้าแทบตาย!"
น้ำเสียงของเปลือกแข็งเจือความตื่นเต้น
"ครั้งก่อนแร่ที่เจ้าแลกเปลี่ยนให้ข้า ทำให้ระดับการหลอมศาสตราของเผ่าเราก้าวกระโดดไปไกล!"
"นักรบของเผ่าข้าตอนนี้ใช้อาวุธที่ตีจากแร่ชนิดนั้นทั้งสิ้น"
"ความคมกริบกว่าเดิมร้อยเท่ายังไม่พอ!"