"ดังนั้น มนุษย์ที่พวกเจ้าพบ เขาก็ทำแบบนั้นไม่ได้เช่นกัน"
น้ำเสียงของจักรพรรดิอสูรหนักแน่นดังก้อง
"เขาเพียงคนเดียว แถมยังอยู่ขั้นข้ามเคราะห์?"
"พวกเจ้าว่า เขาเอาอะไรมาต่อกรกับพวกเจ้า?"
"เต๋า? ขั้นข้ามเคราะห์จะเข้าใจได้อย่างไร??!!"
"ดังนั้นเขาเพียงคนเดียว ไม่มีทางสังหารมหาจักรพรรดิเผ่าอสูรหกคน ไม่มีทางตีมหาจักรพรรดิสามคนให้หนีไป ไม่มีทางต้านทานการโจมตีร่วมของมหาจักรพรรดิเผ่าเซียนหกคนบวกกับกระบี่สังหารเซียนได้"
"เว้นเสียแต่ว่า..."
"เขาไม่ได้มาคนเดียว"
ภายในท้องพระโรงเงียบสงัด
ทุกคนกำลังย่อยคำพูดของจักรพรรดิอสูร
ดวงตาของป้าเฉินเซียนหรี่ลง ความคิดนับไม่ถ้วนแล่นผ่านสมอง
"จักรพรรดิอสูร ท่านหมายความว่า..."
จักรพรรดิอสูรพยักหน้า
"เผ่ามนุษย์ เผ่าสวรรค์ และตระกูลเทวะ ได้ร่วมมือกันอย่างลับๆ แล้ว"
เขาชูนิ้วขึ้นหนึ่งนิ้ว
"สิ่งที่เผ่าอสูรเจอ ไม่ใช่แค่มนุษย์คนนั้น"
"แต่ยังมีเผ่าสวรรค์และตระกูลเทวะที่ซุ่มซ่อนอยู่ในที่มืด"
"เผ่าสวรรค์กับเผ่ามนุษย์สนิทสนมกัน นี่เป็นเรื่องที่รู้กันทั่ว"
"ตระกูลเทวะกับเผ่าอสูรเป็นศัตรูกัน ก็เป็นเรื่องที่รู้กันทั่ว"
"ตระกูลเทวะอยากลงมือกับเผ่าอสูรมานานแล้ว"
"เผ่าเซียนก็รอจังหวะเล่นงานเผ่ามนุษย์ เผ่ามนุษย์เองก็ไม่มั่นใจว่าจะต้านทานเผ่าเซียนได้เพียงลำพัง"
"ดังนั้นพวกเขาจึงร่วมกับเผ่าสวรรค์และตระกูลเทวะ เริ่มลงมือกับเผ่าอสูรก่อน"