ทั้งห้องยังแค่ตานทอง เขาเป็นถึงขั้นมหาจักรพรรดิ

ตอนที่ 136 เขาจากไปแล้ว

5 นาที· 1.2K คำ

ที่มาที่นี่ ก็แค่รับรู้ถึงกลิ่นอายของพวกนาง ลองแวะมาดูคนรู้จักเก่า ถามว่าให้ช่วยอะไรไหม

อยู่บนดาวน้ำเงิน เจ้าส่งข้ามา ข้าไม่ตอบก็ได้

แต่นี่วิ่งมาถึงที่ห่างไกลผู้คนแบบนี้ เจอกันแล้ว ช่วยได้ก็ช่วยสักหน่อย น้ำใจแบบนี้เขายังมีอยู่

เขาเรียบเรียงถ้อยคำ

“หัวหน้าตระกูลเทพจันทราไปร้องขอให้ข้ามา”

จากนั้นทั้งสองคนก็มองด้วยสีหน้าแทบจะเหมือนกัน

สีหน้าแบบ “เจ้ากำลังหลอกข้า”

หัวหน้าตระกูลเทพจันทราเชิญเจ้ามา?

เขาอาศัยอะไรเชิญเจ้า? เจ้าเป็นใคร?

ผู้บำเพ็ญเซียนคนหนึ่งจากดาวน้ำเงิน

ไม่ ผู้บำเพ็ญเซียนจากดาวน้ำเงิน มีสิทธิ์อะไรให้หัวหน้าตระกูลเทพจันทราเชิญด้วยตัวเอง?

หลินหว่านเอ๋อร์ไม่เชื่อ

แต่หลิวตี้ไม่เคยเป็นคนพูดจาโอ้อวด

นางกับหลิวตี้เคยติดต่อกันมาบ้าง ไม่มากไม่น้อย

คนนี้พูดน้อย แต่ทำคล่องกว่าพูด

ให้ช่วยเขาไม่พร่ำบอก แต่จะทำ ให้อธิบายเขาก็ขี้เกียจพูดมาก

แต่คำว่า “หัวหน้าตระกูลเทพจันทราเชิญเขามา” ฟังยังไงก็ไม่เหมือนเรื่องจริง

“พวกเจ้าไม่เชื่อ?” หลิวตี้มองสีหน้าของพวกนาง

หลินหว่านเอ๋อร์ส่ายหัว เยว่ชิงหานก็ส่ายหัว

“ช่างเถอะ”

จะอธิบายอะไรกัน ข้าที่บุกเดี่ยวประหารมหาจักรพรรดิมายังต้องอธิบายอะไรอีก?

สายตาเขากวาดไปทั่วร่างของเยว่ชิงหาน ชุดราตรีสีขาวเงิน ปิ่นหงส์ แต่งหน้าประณีต เปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป