“นี่มันภัยฟ้าผ่าอะไรกัน! บอกข้ามานี่มันภัยฟ้าผ่าอะไร!”
เสียงของป้าเฉินเซียนควบคุมไม่อยู่แล้ว
เขามีชีวิตอยู่มาเกือบหนึ่งล้านปี ตั้งแต่ยุคโบราณจนถึงตอนนี้
ผ่านพ้นยุคที่เผ่าเซียนรุ่งเรืองที่สุด ผ่านพ้นความอัปยศที่เผ่าเซียนตกจากตำแหน่งผู้ยิ่งใหญ่
เขาคิดว่าตัวเองจะไม่ต้องตะลึงกับอะไรอีกแล้ว แต่วันนี้ เพียงครึ่งชั่วยาม ความรู้ความเข้าใจของเขาถูกทำลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า
มนุษย์คนหนึ่ง นั่งรถเข็นบุกรุกตำหนักเซียนเผ่าเซียน ต่อยจักรพรรดิเทียมทีละคน
นั่นไม่นับเป็นอะไร
สิ่งสำคัญที่สุดคือหกมหาจักรพรรดิร่วมมือกัน ยังทลายการป้องกันของเขาไม่ได้
นี่มันเกินไปแล้ว!
และเขายังดูดปราณเซียน
ตอนนี้ เขาก่อให้เกิดภัยฟ้าผ่า
บอกพวกเขาอย่างโจ่งแจ้งว่าเขาไม่ใช่มหาจักรพรรดิก่อนหน้านี้!
เมฆเคราะห์ปกคลุมทั้งทวีปเซียน
นี่มันภัยฟ้าผ่าขอบเขตจักรพรรดิ!
เป็นภัยฟ้าผ่าที่มีเฉพาะผู้บำเพ็ญขั้นข้ามเคราะห์ตอนทะลวงขอบเขตจักรพรรดิ!
“บอกข้ามาว่านี่ไม่ใช่ของเจ้า! รีบพูดมาเร็ว!”
เสียงของเฟินเทียนเซียนก็สั่นเช่นกัน
จิตวิถีเซียนของเขากำลังสั่นไหว
ถุนซิงเซียนยืนอยู่ข้างๆ พึมพำกับตัวเอง
“เขา... เขาแค่ขั้นข้ามเคราะห์งั้นหรือ?”
ไม่มีใครตอบเขา
เพราะทุกคนรู้คำตอบ เพียงแต่ไม่กล้าเชื่อ
ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามเคราะห์คนหนึ่ง ทำให้หกมหาจักรพรรดิของพวกเขาหมดหนทาง
ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามเคราะห์คนหนึ่ง พลังป้องกันสูงส่งถึงขั้นแม้แต่กระบี่สังหารเซียนยังฟันไม่ทะลุ
ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามเคราะห์คนหนึ่ง สามารถดูดซับปราณเซียนซึ่งเป็นของเฉพาะเผ่าเซียน
และตอนนี้
ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามเคราะห์คนหนึ่ง กำลังจะทะลวงขอบเขตจักรพรรดิแล้ว