ด้านหน้า?
เขาหันไปมองคนหนุ่มสองคนนั้น
คนหนุ่มที่เดินนำหน้าสุดทั้งสองไม่ได้มองเขา
“พวกเขาคือ...” เสียงของหานเจิงสั่นเครือ
“เอลเดอร์วังสวรรค์คนใหม่”
เสียงของเฉิงหยวนเบามาก เบาจนมีเพียงหานเจิงที่ได้ยิน
“ช่วงไม่กี่วันที่เจ้าจากไป วังสวรรค์เกิดเรื่องใหญ่”
“รายละเอียดไว้ค่อยว่ากัน ตอนนี้เจ้าอย่าเพิ่งพูดอะไร”
สมองของหานเจิงดัง “อึง” ขึ้นมา
เอลเดอร์วังสวรรค์คนใหม่?
เอลเดอร์สามารถเปลี่ยนกันตามใจได้หรือ?
คนหนุ่มสองคนนี้
คนหนุ่มทั้งสองเดินผ่านเขาไป โดยไม่แม้แต่จะมอง
สายตาของพวกเขาข้ามเขาไป ข้ามทุกคนในโถงใหญ่ แล้วไปหยุดอยู่ที่ทิศทางหนึ่ง
ที่ร่างของคนหนุ่มซึ่งถือถ้วยชาอยู่
สมองของหานเจิงว่างเปล่า
เขาต้องฝันอยู่แน่ ๆ
ใช่ ต้องเป็นความฝัน
เขาเพิ่งออกมาไม่กี่วัน วังสวรรค์จะเปลี่ยนเอลเดอร์ได้อย่างไร?
เอลเดอร์ขั้นต้าฉิง นั่นคือตัวตนที่อยู่จุดสูงสุดของทวีปเทียนซี จะเปลี่ยนก็เปลี่ยนได้ง่าย ๆ เช่นนั้นหรือ?
เขากำลังฝันอยู่แน่ ๆ
เขาบีบขาตัวเองแรง ๆ เจ็บ
ไม่ใช่ความฝัน
ขาของเขาอ่อนปวกเปียกยิ่งกว่าเดิม
“ฟ่างหย่วน! โจวหมิง!”
เสียงของเพื่อนร่วมชั้นดังมาจากในโถงใหญ่
จ้าวเหลี่ยลุกขึ้นยืนเป็นคนแรก ยกแก้วเหล้า เสียงดังมาก
“พวกนายสองคนไปไหนมา? มานั่งกินเร็ว! มาสายขนาดนี้ กับข้าวเย็นหมดแล้ว!”
โจวหมิงและฟ่างหย่วนหยุดฝีเท้า หันไปมองเพื่อนร่วมชั้น
ฟ่างหย่วนยิ้ม