ความตื่นตะลึงในโถงใหญ่ซัดกระหน่ำเป็นระลอก
ทุกคนยังไม่ทันตั้งตัวจากข่าวที่ว่าวังสวรรค์เปลี่ยนเจ้าของ ก็ถูกมหาปรมาจารย์ขั้นต้าฉิงทั้งสองที่อยู่ข้างหลังหลิวตี้ข่มขวัญจนพูดไม่ออก
มือของบรรพบุรุษตระกูลหลินสั่นไม่หยุด เขามีชีวิตมานับพันปี ผ่านร้อนผ่านหนาวมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่เคยเสียอาการเช่นนี้มาก่อน
วังสวรรค์เปลี่ยนเจ้าของ วังสวรรค์ที่ดำรงอยู่มาแต่โบราณกาล เปลี่ยนเจ้าของแล้ว
ตัวตนระดับไหนกัน ถึงได้เป็นเจ้าของวังสวรรค์?
สายตาของเขาพลันจับจ้องไปที่หลิวตี้โดยไม่รู้ตัว
ไม่ใช่ท่านผู้นี้กระมัง?
จะว่าขั้นฮว่าฝาน เขาไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด
ขั้นฮว่าฝานจะทำให้ขั้นต้าฉิงสองคนคุกเข่าต่อหน้าแล้วเรียกท่านพี่ใหญ่ได้หรือ?
เป็นไปไม่ได้
ไม่ใช่ขั้นฮว่าฝานแน่
โจวหมิงยืนอยู่ข้างหลังหลิวตี้ กวาดสายตามองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงเหล่านั้น พร้อมรอยยิ้ม
ฟ่างหย่วนก็เช่นกัน แววตานั่นไม่ใช่ความยโส แต่เป็นความภาคภูมิใจที่ได้ร่วมรับรู้ถึงเกียรติยศ
พวกเขาอยากเอ่ยปาก อยากบอกคนเหล่านี้ว่าพวกเจ้าคิดถูกแล้ว เจ้าของวังสวรรค์ก็คือท่านที่นั่งอยู่ตรงหน้าพวกเจ้านี่แหละ
พวกเขากำลังจะอ้าปาก
ทว่าสีหน้าของหลิวตี้พลันเปลี่ยนไป
คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันทันที แววตาเปลี่ยนเป็นเย็นชาเฉียบคม
เครื่องรางคุ้มกายที่เขาทิ้งไว้กับพ่อแม่ถูกกระตุ้นแล้ว
มีคนอยู่ที่ดาวน้ำเงิน กำลังจะทำร้ายพ่อแม่ของเขา
อุณหภูมิในโถงใหญ่ลดฮวบ