รู้สึกว่าจักรพรรดิฉินสือนี่ติงต๊องชอบกลนะ อะไรคือเจิ้งก็คือเจิ้ง ไม่ต้องพิสูจน์อะไร เขาไม่ได้ยินคำพูดแบบนี้มาตั้งแต่มัธยมต้นแล้ว
เขาหมุนตัว ก้าวออกไปหนึ่งก้าว พาจักรพรรดิฉินสื่อหายวับไปในท้องฟ้า
ชานเมืองทิศตะวันตก ศูนย์วิจัยบุคลากรพิเศษ
หลินหว่านเอ๋อร์นั่งอยู่ที่ตำแหน่งประธานในห้องประชุม ตรงข้ามคือชายชราผมหงอกหลายคน
พวกเขากำลังหารือแผนขั้นต่อไป——การผลักดันการบำเพ็ญเซียนของคนทั้งชาติ การแจกจ่ายศิลาวิญญาณ การบริหารจัดการวิทยาลัยจี้เซี่ย และรวมถึงเจ้าปี้ฮั่นที่ถูกนำกลับมาด้วย
หลินหว่านเอ๋อร์กล่าว
"ปี้ฮั่นแสดงเจตจำนงว่าจะร่วมมือกับเรา แต่มันอ่อนแอเกินไป ต้องใช้เวลาฟื้นฟู"
"เราสามารถให้ศิลาวิญญาณกับมัน ช่วยให้มันฟื้นคืนสู่สภาพสูงสุดโดยเร็ว"
ชายชราคนหนึ่งถาม "ถ้ามันฟื้นคืนถึงขีดสุด จะมีระดับปราณขั้นไหน?"
หลินหว่านเอ๋อร์ตอบ "ขั้นต้าฉิงขั้นสูงสุด"
ห้องประชุมเงียบงันไปชั่วขณะ
ขั้นต้าฉิงขั้นสูงสุด!
นั่นเป็นระดับที่สูงกว่าขั้นฮว่าฝานไม่รู้กี่เท่านัก
หากปี้ฮั่นฟื้นคืนถึงขีดสุดได้จริง หัวเซี่ยก็จะมีเทพผู้พิทักษ์ตัวจริง
ชายชราอีกคนกล่าว "เงื่อนไขล่ะ? มันต้องการอะไร?"
หลินหว่านเอ๋อร์ตอบ "มันไม่มีเงื่อนไข เพียงอยากช่วยเจ้านายของมันปกปักรักษาหัวเซี่ย"
ชายชราขมวดคิ้ว "เจ้านายของมัน? เป็นใคร?"
"มันเพียงบอกว่า เจ้านายของมันคือประมุขร่วมของแผ่นดินนี้ แซ่ฉิน"
ห้องประชุมเงียบงันอีกครั้ง
แซ่ฉิน ประมุขร่วมของแผ่นดินนี้ จะเป็นใครไปได้อีก?