[「พวกโง่จากเทเรซ่า นี่โดนตรึงไว้หมดแล้วไม่ใช่หรือไง」
เทสลาบ่นพลางมองคนไม่กี่คนที่กำลังพัวพันกับสัตว์ฮงไคอย่างเอือมระอา ฝั่งแฮชเชอร์กำลังดูดพลังงานฮงไคอย่างสบายใจ ส่วนกำลังรบสำคัญกลับมัวแต่เล่นกับสัตว์ฮงไคอยู่ตรงนี้
วาลคิรีระดับเอสามารถรับมือกับสัตว์ฮงไคได้หลายตัว แต่เมื่อเจอกับสัตว์ฮงไคจำนวนมากเกินไป พวกเธอก็ค่อย ๆ เริ่มรับมือไม่ไหว และย่อมเกิดข้อผิดพลาดขึ้นบ้าง
ในจังหวะนั้นเอง ชายคนนั้นก็ปรากฏตัวขึ้น เขาเหยียบอากาศลอยอยู่กลางฟ้า ฝ่ามือมีหลุมดำจำลองซึ่งปลดปล่อยกระแสแรงโน้มถ่วงอันบ้าคลั่งออกมา
「คุกเข่าซะ!」
เห็นแสงดำบิดเบี้ยวแล้วก็ชวนให้นึกถึงมีมสุดโหดของลุงหยางจากฮงไค: สตาร์เรล
「จงสลายไป!」
เพียงชั่วพริบตา สัตว์ฮงไคหลายร้อยตัวทั่วทั้งสนามรบก็ถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด ซีกฟรีดอดแสดงสีหน้าตกตะลึงไม่ได้ ต่อให้เป็นเขาเองก็ไม่มีทางทำได้รวดเร็วขนาดนี้
วอลเตอร์ล้วงกระเป๋ากางเกงสองมือ ร่อนลงมาอย่างสงบนิ่ง หุ่นยนต์รบสองเครื่องที่ลงตามมาด้านหลังยิ่งขับให้เขาดูเท่สมฐานะหัวหน้าพันธมิตรต่อต้านเอนโทรปี
‘คนคนนี้...เหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อน’
‘สัญลักษณ์บนเข็มขัดนั่น...พันธมิตรต่อต้านเอนโทรปี!’
ซีกฟรีดสังเกตเห็นสัญลักษณ์บนเข็มขัดของวอลเตอร์ มันเป็นตัวเอสที่วางตะแคง เขารู้ดีว่าสัญลักษณ์นี้หมายถึงอะไร
หลังจากเจรจากัน ทั้งสองฝ่ายก็ตกลงร่วมมือกัน]
【ซิง: โห ลุงหยางตอนหนุ่มนี่ทำเท่สุด ๆ ไปเลย ทำไมฉันไม่มีโอกาสได้เท่แบบนี้บ้างนะ】
【ซานเยว่ฉี: คุกเข่าซะ! เท่มาก ดูไม่ออกเลยว่าเป็นลุงหยาง】
【ซู่ฉาง: แค่ยกมือขึ้น ทุกสิ่งก็สลายกลายเป็นเถ้าธุลี นี่คือสง่าราศีของผู้บุกเบิกนิรนามเหรอ?】