【เคียน่า: ทำไมเทเรซ่าถึงเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ? แบบนี้ไม่ถูกต้องใช่ไหม?】
เมื่อเห็นด้านนี้ของเรื่อง เธอก็รู้สึกสับสนอยู่บ้าง ความจริงที่ซ่อนอยู่ในเงามืดมักเป็นสิ่งที่คนทั่วไปยอมรับไม่ได้
【เทเรซ่า: ……】
【ออตโต: ผมไม่ได้คิดจะปฏิเสธสิ่งที่เทเรซ่าทำหรอกนะ เด็กน้อย เธอคิดในแง่ดีเกินไปหรือเปล่า แค่ตะโกนคำขวัญเรื่องความยุติธรรมกับมิตรภาพ ก็จะช่วยโลกได้แล้วหรือไง?
เลิกไร้เดียงสาเสียที ถ้าไม่ยอมเสียสละ ไม่ยอมให้เลือดตก จะพูดเรื่องช่วยโลกหรือเปลี่ยนแปลงโลกได้ยังไง?】
โรงเรียนเซนต์เฟรยาของเทเรซ่ามอบสภาพแวดล้อมการใช้ชีวิตที่ค่อนข้างสบายให้เหล่าวาลคิรีก็จริง แต่พวกเธอก็เหมือนดอกไม้ในเรือนกระจก ความคิดอ่านช่างสวยหรูเกินไป
มีแค่อุดมการณ์อย่างเดียวไม่มีประโยชน์ อำนาจกับพลังต่างหากที่เปลี่ยนแปลงโลกได้
【ไอน์สไตน์: คุณออตโต ฉันมีเรื่องสงสัยค่ะ ตอนนั้นคุณเป็นคนควบคุมการทดลองที่หอบาบิโลนหรือเปล่า?】
【ออตโต: ผมตอบคุณได้ครับ ด็อกเตอร์ไอน์สไตน์ ผมรู้เรื่องการทดลองที่นั่น
แต่เทเรซ่ามีงานที่ต้องรับผิดชอบมากมาย ผมก็เป็นแค่มนุษย์ธรรมดาที่มีเรี่ยวแรงจำกัด
จะให้ผมลงมือควบคุมและเข้าร่วมการทดลองทุกครั้งด้วยตัวเองได้ยังไงล่ะ? แน่นอนว่าผมไม่ได้พูดแบบนี้เพื่อปัดความรับผิดชอบให้ตัวเองหรอกนะ】
ห้องทดลองที่สังกัดเทเรซ่ามีตั้งมากมาย ถ้าเข้าร่วมด้วยตัวเองทุกแห่ง ต่อให้เป็นร่างกายเหล็กวิญญาณก็ยังต้องหมดแรงตาย
วาลคิรีของเทเรซ่าถอนหายใจเบา ๆ แม้ปกติจะมีวาลคิรีเพียงไม่กี่คนอย่างยูแลนเดลกับริต้าที่รู้เรื่องนี้ แต่พวกเธอก็รู้ว่าอักษรศักดิ์สิทธิ์เทียมมีที่มาจากการทดลองกับมนุษย์ การใช้เด็กเป็นหนูทดลองนั้นโหดร้ายเกินไป