สิบเอ็ดพูดเช่นนี้ จินซุ่ยก็เดาได้ทันทีว่าสามคนยายแม่หลานนี้ไม่ธรรมดา
"แม่ลูกสองคนถูกลักพาตัวติด ๆ กัน มันบังเอิญเกินไปจริงๆ"
"พวกเขาสามคนมีที่มาอย่างไร?"
สิบเอ็ด: [ยายแก่คนนั้นคือ...ภรรยาหลวงของหลิวสยง]
"หลิวสยง?"
จินซุ่ยคิดอยู่นานกว่าจะนึกออก
"คนที่ก่ออาชญากรร่วมกับคนชื่อเว่ย?"
สิบเอ็ด: [ก่อนการปลดปล่อย คนชื่อเว่ยร่วมมือกับโจรภูเขาปล้นฆ่าเผาทำลายพ่อค้าร่ำรวย หลิวสยงคือหัวหน้าโจรภูเขาในตอนนั้น]
จินซุ่ยขมวดคิ้ว "ดังนั้น ย่าหยาก็คือหลานสาวแท้ๆ ของหลิวสยง?"
สิบเอ็ด: [ใช่]
จินซุ่ยรู้สึกว่าครอบครัวสามคนนี้ไม่น่าสงสารอีกต่อไปแล้ว
ราวกับรู้ว่าจินซุ่ยคิดอะไร สิบเอ็ดพูดต่อ
[ยายแก่คนนั้นชื่อหลี่ซิ่วเจิ้น เดิมทีก็เป็นสาวตระกูลดี เพราะหน้าตาสวยจึงถูกหลิวสยงฆ่าล้างตระกูลแล้วจับขึ้นเขามาเป็นเมียโจร]
จินซุ่ยรู้สึกผิดกับการตัดสินใจที่รีบร้อนของตัวเอง เธอเกือบคิดว่าหลี่ซิ่วเจิ้นกับหลิวสยงเป็นพวกเดียวกัน
[ต่อมาหลิวสยงมีคนใหม่ หลี่ซิ่วเจิ้นก็ "ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง" อยู่เรื่อย พอเขาหมดอารมณ์ก็ไล่เธอออกไป]
[ตอนนั้นหลี่ซิ่วเจิ้นท้องแล้ว ในยุคบ้านเมืองวุ่นวายไร้ที่พึ่ง ทำได้เพียงเลี้ยงลูกคนเดียวอย่างลำบาก]
[เรื่องต่อมาเธอก็รู้ หญิงม่ายคนหนึ่งเลี้ยงลูกสาวจนโตด้วยความยากลำบาก ก่อนแต่งงานของลูกสาวหนึ่งวัน ลูกสาวกลับถูกคนร้ายลักพาไป]
[กว่าจะช่วยลูกสาวกลับมาได้ ตอนนี้หลานสาวก็ถูกจับอีก]