จินซุ่ยกับพวกกลับมาถึงที่พักชั่วคราว
ก็เห็นเพียงหวู่อี๋ตงดาวรุ่งที่เพิ่งได้ตำแหน่งนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมกำลังขนกระเป๋าเดินทางอยู่
คนแปดคน กระเป๋ากว่าสิบใบ คนเดียวจะขนไหวก็คงหนักเอาการ
ลู่เวยเห็นท่าทางลำบากของเขา ก็ร้องบอก "พี่อี๋ตง เธอหาที่พักชั่วคราวเจอแล้วเหรอ?"
หวู่อี๋ตงได้ยินเสียงก็มองมาทางพวกนาง
"อือ ฉันกับลู่จิ้นหาถ้ำแห่งหนึ่งเจอ จัดการเรียบร้อยแล้ว เห็นพวกเธอยังไม่กลับ ก็คิดว่าจะช่วยขนกระเป๋าไปให้ก่อน"
ระหว่างพูด สายตาของหวู่อี๋ตงก็ถูกจินซุ่ยผู้มีรูปร่างบอบบางหิ้วปลาทูน่ายักษ์เข้าครอบงำอย่างแน่นหนา!
ชุดหญิงงามกับปลายักษ์เช่นนี้ ช่างตัดกันจนน่าตกตะลึงจริงๆ
หวู่อี๋ตงตาโตค้าง!
ครู่ต่อมาสติคืนมา เขาถึงได้รู้ว่าปลาทูน่าที่จินซุ่ยหิ้วอยู่ในมือนั้นหนักตั้งสามร้อยกว่ากิโลกรัม!
หวู่อี๋ตงออกกำลังกายมาตลอดหลายปี เขากล้าพูดว่าคนเดียวเขายกไม่ไหวแน่นอน!
แต่เสินจินซุ่ยหิ้วของหนักๆ กลับเดินเบาสบาย สีหน้าผ่อนคลาย
ถ้าไม่เห็นหางปลาตัวนั้นกระตุกแผ่วเบา หวู่อี๋ตงคงคิดว่าของในมือเสินจินซุ่ยเป็นหุ่นจำลองปลาทูน่าไปแล้ว!
ตอนนี้ลู่เวยพูดอีก "ไม่ต้องหรอก กระเป๋าของพวกเรา เดี๋ยวพวกเราขนเองก็ได้"
หวู่อี๋ตงรีบส่ายหน้า "ไม่ไม่ไม่ ฉันไหว ปลาที่พวกเธอจับมาได้ลำบากแค่ไหน เรื่องเล็กๆ แค่นี้ก็ให้ฉันจัดการเถอะ"
ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่ปลาทูน่าตัวนั้น ถ้าเก็บรักษาดีๆ ก็พอให้พวกเขากินได้หลายวัน!