ซ่งหวยตั้งใจจะไปเก็บฟืนกับซ่งอันอัน
แต่เพราะรอบๆ เต็มไปด้วยกิ่งไม้และใบไม้แห้ง การให้ชายหญิงสองคนไปเก็บฟืนด้วยกันนั้นสิ้นเปลืองแรงมากเกินไป
อันอันยังปลอบใจเขาอย่างอ่อนโยน
บอกว่าน้ำคือต้นกำเนิดของชีวิต มีเพียงเขาและกู้เพ่ยเฟิงที่หาน้ำเจอ พวกเขาถึงจะประคองตัวรอความช่วยเหลือได้
ซ่งหวยจำต้องแยกทางกับอันอัน
เขากังวลเรื่องความปลอดภัยของอันอันตลอด
ตอนนี้เมื่อเห็นเสินจินซุ่ยยังคงสดใสสวยงามเหมือนเดิม
ซ่งหวยก็ประชดประชันทันที "บางคนไม่ใช่ไปจับปลาหรอกหรือ? ทำไมจับอะไรไม่ได้เลยก็กลับมา?"
พอเห็นว่าเสินจินซุ่ยแม้แต่ผมก็ไม่ได้ยุ่งเหยิง
ซ่งหวยก็พูดอีกครั้ง "แจกันบางกระถาง ทุกคนกำลังวุ่นวายกัน แต่ดันหาข้ออ้างไปขี้เกียจซะได้!"
คำติในจอในเวลานี้
[เอ๊ะ?]
[ซ่งหวยนี่ท้าทายดอกไม้งามผู้มีพลังของเราอย่างเปิดเผยเลยหรือ?]
[ฉันไม่เข้าใจว่า ซ่งหวยมีหน้ามาพูดแบบนี้ได้ยังไง? คนที่ไม่ได้อะไรเลยคือเขาไม่ใช่หรือ?]
[น้องชาย หน้าที่ของนายคือหาน้ำนะ ครึ่งวันผ่านไป พวกเราเห็นแต่นายทั้งยืนเหม่อ เดินเล่น นายหาน้ำมาให้ดูหน่อยสิ]
[นิสัยแค่นี้ ยังมีหน้ามาพูดจาใส่เสินจินซุ่ยที่ได้ผลตอบแทนมากที่สุดอีกหรือ?]
[แหมๆ ที่แท้ซ่งหวยตัวจริงก็เป็นคนแบบนี้นี่เอง]
[คนที่ระเบิดเรื่องแรกของรายการนี้โผล่แล้ว!]
แน่นอน แฟนคลับขาดสติของซ่งหวยต่างหาเหตุผลมาแก้ต่างให้พี่ชายของพวกเธอ
[พี่ชายแค่เหนื่อยเกินไป ใครอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบนี้อารมณ์ก็ไม่ดีทั้งนั้นแหละ!]