หนังสือเรียนหาไม่ครบก็อยู่ในความคาดหมายของจินซุ่ยอยู่แล้ว
หาได้ชุดภาษาจีนกับคณิตศาสตร์ก็นับว่าไม่เลว
โรงเรียนประถมในเมืองครั้งนี้จะรับครูสอนภาษาจีนหนึ่งคน ครูสอนคณิตศาสตร์สองคน
หนังสือเรียนที่เธอหาได้ตอนนี้ก็พอใช้แล้ว ส่วนเล่มอื่น ๆ ถ้ามีโอกาสค่อยไปหาที่อำเภอ
หาหนังสือเสร็จ จินซุ่ยก็เริ่มเดินเล่นไปเรื่อย ๆ
"สิบเอ็ด นายสแกนเสร็จหรือยัง เราจะได้ของถูกหรือไม่ก็ต้องพึ่งนายแล้วล่ะ!"
สิบเอ็ดยังไม่ทันส่งเสียง จินซุ่ยก็ต้องสะดุดตากับบางอย่างที่แวบวับ
เธอยกมือบังแสง แล้วเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ
กำไลหยกขาวผ่องวงหนึ่งคุณภาพเยี่ยมกลิ้งออกมาจากไหนไม่รู้ กลิ้งตุ๊บๆ มาถึงเท้าเธอ แล้วตกลงบนหลังเท้า
จินซุ่ยหยิบกำไลหยกขึ้นมา
สิบเอ็ดเอ่ยขึ้นทันเวลา: [โฮสต์ นี่คือกำไลมิติของนางเอก]
[ชายที่นางเอกส่งมาหาเจ้าของร่างเดิมนั้นหลงรักนางเอก เห็นกำไลนี้ตกอยู่ข้างนอก ก็เลยซื้อกลับไปให้นางเอก]
จินซุ่ยหัวเราะด้วยความโมโห "แสดงว่าหน้าที่ของเจ้าของร่างเดิมก็เท่านี้สินะ?"
สิบเอ็ด: [ยังไม่หมด พระเอกรู้ว่าเจ้าของร่างเดิมตายแล้ว ญาติคนสุดท้ายของเขาก็ไม่เหลือ จึงยิ่งทะนุถนอมนางเอกกับลูกของนางเอกมากขึ้น]
จินซุ่ยพยักหน้า "ไม่ผิดที่เป็นตัวประกอบ ใช้ชีวิตตัวเองเป็นอิฐก้อนหนึ่งเสริมความรักของพระเอกนางเอก"
"ถ้าอย่างนั้น กำไลวงนี้ข้าก็รับไว้ด้วยความยินดี!"
สิบเอ็ดนิ่งเงียบ อยากจะหัวเราะเยาะ
ยังบอกว่าจะได้ของถูกหรือไม่ก็ต้องพึ่งเขา