จินซุ่ยได้ยินความหมายของเฉินลี่ออกแน่นอน
กำหมัดแน่นขึ้นอีกครั้ง: "ยังไง เจ้าก็จะช่วยพวกนางด้วยหรือ?"
พูดพลาง ขยับนิ้วให้ดังกรอบแกรบ
เฉินลี่รู้สึกว่าตนถูกข่มขู่!
เฉินจินซุ่ยเป็นยอดหญิงจอมโหดจริง ๆ!
แต่พอคิดถึงพละกำลังประหลาดของนาง เขาก็ไม่กล้าเข้าไปใกล้
กลัวว่าจะซ้ำรอยสามคนนั้น
นั่นแหละถึงจะเป็นเรื่องน่าอับอายจริง!
"เฉินจือชิงเข้าใจผิดแล้ว ความหมายของข้าคือ เรื่องนี้ถ้าลุกลามใหญ่โตก็ไม่ดีต่อทุกคน"
"พวกเราทุกคนเห็นว่าพวกเขาเป็นฝ่ายมาหาเรื่องเจ้าก่อน เจ้าสั่งสอนพวกเขาก็สมควรแล้ว เพียงแต่อาจต้องระวังแรงหน่อย อย่าให้เกิดเรื่องจริงขึ้นมา"
เฉินลี่อธิบายจบก็หุบปาก ลดตัวให้หายไปจากสายตา
จินซุ่ยสีหน้าแปลกประหลาด
เฉินลี่คนนี้รู้จักยืดหยุ่นเอาเรื่อง
เขาจริง ๆ ไม่สนใจว่าใครผิดใครถูก เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง ตั้งแต่แรกก็ตั้งใจจะทำตัวเป็นคนกลางแล้ว
พอรู้ว่าจินซุ่ยไม่ยอมซื้อ ด้วยความไว เขาก็หดตัวกลับทันที
ทุกคนมีทางอยู่รอดของตัวเอง จินซุ่ยจะไม่วิจารณ์มากความ
แต่ที่เห็นชัดคือความคลุมเครือระหว่างเฉินลี่กับฟางชิง
ฟางชิงเป็นคนแรกในบ้านของหมู่บ้านปัญญาชนที่แสดงไมตรีต่อจินซุ่ย
คนผู้นี้ค่อนข้างบริสุทธิ์ เฉินลี่ไม่เหมาะกับนาง
จินซุ่ยตัดสินใจว่าหากมีโอกาส จะบอกใบ้ให้ฟางชิงรู้ข่าวการฟื้นคืนสอบเข้ามหาวิทยาลัย
ระหว่างครุ่นคิด จินซุ่ยก็เดินไปถึงสามคนที่นอนอยู่บนพื้น
นางเตะทีละคนโดยตรง
"จำที่ข้าพูดได้แล้วหรือยัง?"
บนหน้านางยิ้มแย้ม แต่สามคนบนพื้นกลัวจะแย่
อวังต้าจวนร้องขอชีวิตไม่หยุด "จำได้แล้ว ข้าจำได้จริง ๆ ก่อนหน้านี้ข้าหลงผิดไปเอง ต่อไปข้าไม่กล้าอีกแล้ว!"