เหล่าป้าๆ ต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์
“เสี่ยวเฉินจือชิง ฉันไม่เหมือนหยางกุ้ยฮวา ฉันเป็นแม่สามีที่ดี ฉันมีลูกสะใภ้สามคน ไม่มีใครไม่ชมฉัน!”
“ฉันก็เหมือนกัน ฉันรักลูกสะใภ้เหมือนลูกสาวแท้ๆ”
พวกนางมองหยางกุ้ยฮวาด้วยสายตาดูถูก พากันถอยห่างจากนางอย่างพร้อมเพรียง
ไม่ว่าเบื้องหลังจะเป็นอย่างไร อย่างน้อยต่อหน้าทุกคนก็ทำตัวเหมือนแม่สามีที่ดี
ใครจะไม่อยากได้ชื่อเสียงที่ดี แม้แต่หยางกุ้ยฮวาเองก็เช่นกัน
ก่อนที่เรื่องที่นางทำร้ายจินซุ่ยจนแท้งจะถูกเปิดโปง ภายนอกนางยังคงเป็นแม่สามีที่ดี
ได้ยินพวกนางพูดจาเสียดสีเยาะเย้ยตนเอง
หยางกุ้ยฮวาโกรธแทบจะระเบิด
นางรีบพับแขนเสื้อขึ้น แลดูท่าทางพร้อมจะลงไม้ลงมือ ตะโกนเสียงดัง “ใครไม่รู้จักใครกันเล่า ต่อให้พวกเจ้ากล้าพูด ฉันก็ยังไม่กล้าฟัง!”
เห็นท่าจะทะเลาะกันอีกครั้ง
ป้าสุยฮวาร้องห้าม “พอได้แล้ว ทั้งหลายทั้งปวง”
เฒ่าเติ้งคนขับเกวียนตะโกนเสียงดัง “นั่งให้ดี เราไปกันได้แล้ว”
เขาขับรถวัวออกไป เหล่าป้าๆ ถึงได้สงบลงบ้าง
รถวัวออกเดินบนถนนแล้ว ก็คงทะเลาะกันไม่ได้แน่นอน
แต่บรรดาป้าๆ ก็ยังรวมกลุ่มกัน ชี้นิ้วพูดจาใส่หยางกุ้ยฮวา
หยางกุ้ยฮวาไม่ยอมอ่อนข้อให้ ตามด่ากลับ
ว้าว! เรื่องเด็ดๆ ถูกเปิดเผยออกมาทีละเรื่องสองเรื่องจริงๆ
จินซุ่ยที่นั่งเงียบๆ อยู่ด้านในสุด กำลังสนุกกับการกินเมล็ดทานตะวันฟังเรื่องซุบซิบ
จินซุ่ยหยิบเมล็ดทานตะวันออกมาอีกกำมือ แล้วนั่งคุยกับป้าสุยฮวา
ไม่นานก็ถึงหมู่บ้าน
จินซุ่ยลงจากรถตามป้าสุยฮวา
หยางกุ้ยฮวาถูกทำให้โกรธจัดจนไม่ทันได้สนใจจินซุ่ย พึมพำด่าไปพลางเดินลงจากรถไป