จินซุ่ยตายแล้ว สิ้นอายุขัยอย่างสงบ
นางกลับมีชีวิตอีกครั้ง ถูกผูกมัดโดยระบบ 111 ให้ไปยังโลกต่าง ๆ เพื่อทำภารกิจสิ้นอายุขัยให้สำเร็จ
เพิ่งมาถึงโลกแรก เสียงโหยหวนร้องไห้รอบตัวก็ดังจนนางปวดหัว
หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งดึงนางพลางร่ำไห้คร่ำครวญ อีกทั้งยังพูดเหน็บแนมเสียดสี
“อีตัวซวย เจ้าเป็นตัวซวยที่ฆ่าลูกชายข้าตาย!”
“ลูกชายข้าก่อนหน้านี้กลับบ้านมาอย่างปลอดภัยมาตลอด เพิ่งแต่งกับเจ้าไม่นาน เขาก็เกิดเรื่อง”
“คืนลูกชายให้ข้า...”
จินซุ่ยแทบถูกหญิงคนนี้เขย่าจนแหลกเป็นเสี่ยง ๆ
รีบเรียกระบบ
“ระบบ รีบส่งความทรงจำมา!”
ระบบ 111 ใกล้จะปลดระวางแล้ว จินซุ่ยคือผู้อาศัยคนสุดท้ายที่เขาผูกมัด
ดังนั้นเขาจึงตามใจผู้อาศัยคนสุดท้ายนี้มาก
[เนื้อเรื่องและความทรงจำ ถูกส่งมาแล้ว]
จินซุ่ยปวดหัวอยู่ครู่หนึ่ง วินาทีต่อมา เศษเสี้ยวความทรงจำนับไม่ถ้วนก็หลั่งไหลเข้ามา
ร่างเดิมชื่อเฉินจินซุ่ย ปีนี้อายุสิบเก้าปี
เป็นปัญญาชนส่งชนบทของกองกำลังแม่น้ำแดง
อายุสิบเจ็ดลงชนบท สิบแปดแต่งงานกับเว่ยเจี้ยนกั๋ว
เว่ยเจี้ยนกั๋วและพี่ชายของเขาเว่ยเจี้ยนเฉิงต่างก็เป็นคนขับรถบรรทุก
ครึ่งปีหลังจากร่างเดิมแต่งเข้าตระกูลเว่ย เว่ยเจี้ยนกั๋วถูกปล้นระหว่างทางตาย
ร่างเดิมสูญเสียสามี หลังจากงานศพ ยังถูกพบว่าตั้งครรภ์
เพื่อลูกในท้อง ร่างเดิมยอมอยู่ในตระกูลเว่ยเป็นม่าย
หลังจากคลอดลูกออกมาอย่างยากลำบาก ยิ่งมีความเข้มแข็งเพื่อลูก แบกภาระเลี้ยงดูครอบครัวอย่างยากเย็น
คาดไม่ถึงว่า ในที่สุดลูกที่เลี้ยงดูมาอย่างดีกลับไปพึ่งพี่ชายสามี แล้วเปิดโปงความจริงในปีนั้นอย่างโหดร้าย!
ที่แท้เว่ยเจี้ยนกั๋วไม่ได้ตาย คนที่ตายไปคือพี่ชายของเขาเว่ยเจี้ยนเฉิง
ตอนนั้นเว่ยเจี้ยนกั๋วไปขนของกับพี่ชายของเขา เจอคนร้ายปล้นกลางทาง คนที่ถูกฆ่าคือเว่ยเจี้ยนเฉิง
แต่เว่ยเจี้ยนกั๋วสงสารพี่สะใภ้ใหญ่ ไม่อยากให้พี่สะใภ้ใหญ่ต้องทนทุกข์กับการสูญเสียสามี จึงปลอมตัวเป็นพี่ชายของเขา ประกาศว่าคนที่ตายไปคือเขา
พ่อแม่สกุลเว่ย แม้แต่ลูกของร่างเดิมก็รู้ความจริง
แต่พวกเขาช่วยกันปิดบังร่างเดิม หลอกล่อให้ร่างเดิมอยู่เป็นม่ายในตระกูลเว่ย
อีกทั้งยังล้างสมองร่างเดิมอยู่บ่อย ๆ ว่านางเป็นแม่ม่ายซวย ทั้งหมดเป็นเพราะนาง เว่ยเจี้ยนกั๋วถึงตาย!
เมื่อพูดมากเข้า ร่างเดิมก็เชื่อไปแล้ว
เพื่อไถ่โทษและเพื่อลูกชาย นางยอมเป็นเฒ่างัวในบ้านสกุลเว่ย
พอร่างเดิมไม่มีประโยชน์แล้ว
ลูกชายนางก็ไม่สนใจแม่แท้ ๆ เลย ดีอกดีใจวิ่งเข้าไปในอ้อมกอดของพ่อแท้ ๆ พูดว่าจะกตัญญูต่อพ่อ!
สุดท้ายร่างเดิมตายอย่างน่าอนาถ ตายแล้วก็หลับตาไม่ลง
......
ตอนนี้จินซุ่ยเพิ่งผ่านเข้ามาในงานศพของเว่ยเจี้ยนกั๋ว บ้านสกุลเว่ยยังไม่รู้ว่านางตั้งครรภ์
แม่สกุลเว่ยกำลังสาดน้ำสกปรกใส่นาง กระจายชื่อนางเป็นแม่ม่ายซวยอย่างหนัก
นี่คือสิ่งที่พ่อแม่สกุลเว่ยกับเว่ยเจี้ยนกั๋วตกลงกันไว้
พวกเขากลัวร่างเดิมจะแต่งงานกับชายอื่น
โดยเฉพาะเว่ยเจี้ยนกั๋ว
ร่างเดิมเป็นหญิงของเขา ก็ควรอยู่เป็นหม้ายทั้งเป็นให้เขาไปตลอดชีวิต
ต่อมามีลูกกำพร้าพ่อ พวกบ้านสกุลเว่ยยิ่งมีเบี้ยต่อรองบีบคั้นร่างเดิม
จินซุ่ยทึ่งจนอ้าปากค้างกับความหน้าไม่อายของพวกบ้านสกุลเว่ย!
ในงานศพคนเดินไปเดินมา นางก้มหน้าร้องไห้ ถามระบบในจิตสำนึก
“ระบบ มียาขับลูกหรือไม่ รีบเอามาให้ข้าหน่อย”
“ไอ้ลูกชายเนรคุณนี่คือปลิง ข้าทนให้มันดูดเลือดในท้องข้าไม่ได้อีกแม้ชั่วขณะเดียว!”
[ผู้อาศัย ร้านค้าระบบมีทุกอย่าง แต่คุณไม่มีแต้มสะสม ไม่สามารถเปิดร้านค้าได้ ตอนนี้ซื้ออะไรไม่ได้เลย]
[แต่คุณยังมีของขวัญผู้เล่นใหม่ที่ยังไม่ได้สุ่ม ผู้อาศัยต้องการสุ่มของขวัญผู้เล่นใหม่หรือไม่?]
“สุ่ม สุ่มตอนนี้เลย!”
แสงหลากสีสันวูบหนึ่งที่จินซุ่ยเท่านั้นที่เห็นแวบผ่านตรงหน้านาง
สามวินาทีต่อมา บนแผงควบคุมเสมือนตรงหน้าจินซุ่ยแสดงอย่างเป็นระเบียบ——
[ยินดีด้วย ผู้อาศัยสุ่มได้ยาเพิ่มกำลัง ×10, มิติประจำตัว, กลุ่มสนทนาหมื่น......โลก]
พอพูดถึงรางวัลสุดท้าย ระบบยังตะกุกตะกัก
จินซุ่ยอุทาน “ว้าว พวกคุณใจกว้างจัง! แม้แต่กลุ่มสนทนาซึ่งเป็นนิ้วมือทองคำก็ยังเป็นของขวัญผู้เล่นใหม่!”
ระบบ: ......
เขาก็ตะลึงเหมือนกันนะ ตลอดชีวิตระบบ หลายปีมานี้ เขาก็เพิ่งเคยเห็นคนที่สุ่มนิ้วมือทองคำเช่นนี้ได้จากของขวัญผู้เล่นใหม่
111 ไม่พูดอะไร พูดแค่ว่า[คุณทำภารกิจดี ๆ ไม่มีอะไรไม่ต้องเรียกข้า ข้ายุ่งมาก]
จินซุ่ยตะโกนสองสามครั้งในจิตสำนึก ระบบอาจไปแล้วจริง ๆ ไม่ตอบสนองนาง
งานศพคนเยอะตาหลาย
จินซุ่ยไม่อยากอยู่ที่นี่ร้องไห้ต่อไป กลุ่มสนทนาหมื่นโลกอาจเป็นโอกาสให้นางแก้ไขสถานการณ์ได้เร็ว
นางผูกมัดกลุ่มสนทนาก่อน
แสงสีขาววูบหนึ่ง
ในสมองของนางก็ปรากฏจอภาพหนึ่ง
ประกาศทั่วกลุ่มสนทนาหมื่นโลก——เจ้าของกลุ่ม ‘ผู้โปรดปรานแห่งสวรรค์’ เข้าร่วมกลุ่มสนทนาแล้ว
จินซุ่ยหน้าแก่แดงซ่าน ชื่อเล่นนี้คือนางเปลี่ยนหลังจากถูกรางวัลใหญ่ในชาติก่อน
ชาติก่อนถูกหวยรางวัล ล้มตัวลงนอนสบายอย่างสิ้นเชิงแล้ว นางตั้งใจเปลี่ยนชื่อเล่นนี้ กลัวคนอื่นไม่รู้ว่านางโชคดีแค่ไหน
ตอนนี้กลุ่มสนทนาใช้ชื่อเล่นนี้ต่อเนื่อง นางละอายใจจริง ๆ!
นี่มันกลุ่มสนทนาหมื่นโลกเชียวนะ!
ภายในกลุ่มเงียบงันไปครู่หนึ่ง ทันใดนั้นก็มีคนส่งข้อความ
เทพจันทรา: สหายใหม่ที่มาคือเจ้าของกลุ่มด้วยหรือ?
ผู้มีความสามารถหน้าใหม่ที่กำลังทะยานขึ้นแห่งดาวขยะ: ยินดีต้อนรับเจ้าของกลุ่ม ‘ผู้โปรดปรานแห่งสวรรค์’!
เด็กแดง: โย่ ยังหยิ่งผยองดีนะ
ตอนนี้ในกลุ่มรวมจินซุ่ยมีสมาชิกกลุ่มเพียงเจ็ดคน
คนอื่นยังไม่ปริปาก
จินซุ่ยพูดก่อน
ผู้โปรดปรานแห่งสวรรค์: พรรคพวก รีบขอยาขับลูก ขอบคุณมากแน่นอน!
ผู้โปรดปรานแห่งสวรรค์: ต้องการชนิดที่ใช้กับคนธรรมดาได้และไม่ทำอันตรายต่อแม่
เทพจันทรา: ที่ข้า มียาโอสถหนึ่งเม็ด ไม่เพียงขับลูกได้ ยังเปลี่ยนพลังทารกมาบำรุงตัวเอง เจ้าของกลุ่มต้องการหรือไม่?
วินาทีต่อมา เทพจันทราก็ส่งอั่งเปารับตรงตัวให้
ผู้โปรดปรานแห่งสวรรค์: ขอบคุณเทพจันทราขอรับ! ตอนนี้ข้าต้องจัดการอะไรหน่อย อีกสักพักจะคุยกับพวกท่าน
จินซุ่ยรับอั่งเปาแล้ว
นางเปิดอั่งเปา ขวดกระเบื้องสีขาวหนึ่งปรากฏในจอ
ย้ายขวดกระเบื้องใส่มิติประจำตัว นางใช้จังหวะปิดปากร้องไห้กินยาเม็ดนั้น
ยาของเทพจันทราเห็นผลทันตา จินซุ่ยรู้สึกได้แล้วว่าต้นขาเปียกชื้น
การขับลูกแบบไร้ความเจ็บปวดเริ่มขึ้นแล้ว!
แม่สกุลเว่ยยังคว้าตัวจินซุ่ยร้องไห้ ฝ่ามือหยาบหนาตบลงบนหลังนาง
จินซุ่ยทรุดลงข้าง ๆ ตามแรงของแม่สกุลเว่ย
ชั่วพริบตาเดียวนางก็เหงื่อไหลเต็มตัว กุมท้องร้องว่า “เจ็บจัง ท้องข้าเจ็บเหลือเกิน.....”
เลือดสดย้อมกางเกงจินซุ่ยแดงฉาน
ป้าที่มีประสบการณ์ดูออกแล้วว่าไม่ชอบมาพากล รีบร้องว่า “กุ้ยฮวา กุ้ยฮวา อย่าตีแล้ว ลูกสะใภ้ของเจ้าคงมีท้องแล้ว!”
“อะไรนะ!”
ชาวบ้านสกุลเว่ยหน้าซีดทันที
จินซุ่ยน้ำตาคลอ ร้องไห้อย่างน่าสงสาร “แม่ ข้ารู้ว่าท่านไม่ชอบข้า แต่นี่คือลูกคนเดียวของเจี้ยนกั๋วนะ บัดนี้ท่านยังจะตีลูกนี้ให้หลุดอีกหรือ.....”
เลือดที่ไหลจากร่างจินซุ่ยยิ่งมาก ฝ่ามือใหญ่ของแม่สกุลเว่ยยังชูค้างกลางอากาศ
คนตาดีดูก็รู้ว่า นางตีลูกสะใภ้จนแท้ง!
สาดน้ำสกปรกใครก็เป็นไม่ใช่หรือ
จินซุ่ยบรรลุจุดหมายแล้ว ร้องคร่ำครวญทีหนึ่ง แกล้งสลบไปเลย
จิตสำนึกของนางเข้าไปในมิติประจำตัว
พื้นที่นี้สามารถเลื่อนขั้นได้ ตอนนี้มีขนาดโกดังสองร้อยตารางเมตร
ข้างในมีเพียงขวดกระเบื้องสีขาวหนึ่ง และยาเพิ่มกำลังสิบเม็ดจากของขวัญผู้เล่นใหม่
จินซุ่ยกินยาเพิ่มกำลังหนึ่งเม็ดทันที
กองกำลังแม่น้ำแดงมีแค่หมอตีนเปล่าหนึ่งคน หมอคนนี้ไม่จับชีพจรเป็น ไม่อาจตรวจพบความเปลี่ยนแปลงสภาพร่างกายของนางได้
เมื่อจินซุ่ยสลบไปแล้ว ภายนอกยิ่งวุ่นวายหนัก
ไม่นานก็มีคนไปตามหมอตีนเปล่ามา
หลังจากหมอตรวจดูแล้ว ก็แค่ส่ายหัว
“น่าเสียดาย ลูกคนเดียวของเจี้ยนกั๋วรักษาไว้ไม่ได้”
เว่ยเจี้ยนกั๋วตัวจริง ที่ปลอมเป็นพี่ชายแล้วกลายเป็นเว่ยเจี้ยนเฉิงรีบร้อนมาถึง
เพิ่งเข้าบ้านก็ได้ยินคำนี้