ผ่านไปไม่กี่วัน หรงเซี่ยนก็ไปตระกูลเวินด้วยตัวเอง เขาไปพบเวินจี้ชวนก่อน จากนั้นจึงไปพบพ่อแม่ของตระกูลเวิน แล้วทุกคนก็เดินทางไปโรงพยาบาลด้วยกัน
เวินลิ่งเจาไม่ได้มีส่วนร่วมกับเรื่องนี้เลยตั้งแต่ต้นจนจบ
เธออยากแอบไปฟังว่าพวกเขาคุยอะไรกัน แต่ก็ถูกห้ามไว้ทุกครั้ง บอกให้ไปเล่นอยู่ข้าง ๆ เอง
เธอรู้ว่าเป็นเรื่องสำคัญมาก น่าจะเกี่ยวกับเรื่องแต่งงานของเธอ
เธอเริ่มไม่พอใจนิดหน่อย ในฐานะสมบัติล้ำค่าที่มีฐานะสูงที่สุดในบ้านและเป็นที่รักที่สุด จะไม่ให้เธอฟังได้ยังไง!
ถึงเธอจะช่วยคิดอะไรไม่ได้ อย่างน้อยไปฟังให้ครึกครื้นก็ยังดี
เวินลิ่งเจาวิ่งไปเด็ดดอกไม้ในสวน กิ่งก้านใบไม้ที่เดิมทีเขียวชอุ่มถูกเธอตัดจนแทบไม่เหลือ
ดอกไม้ที่เคยงดงามกลายเป็นดอกไม้หัวโล้นโดดเดี่ยว ยืนอยู่ตรงนั้นอย่างน่าเวทนาอย่างบอกไม่ถูก
“คุณหนู ทำอะไรอยู่คะ ของหวานทำเสร็จแล้วค่ะ” พี่เลี้ยงเรียกเธอ