บาร์จื่อชิงเฟยหยาง ชั้นสาม
ที่นี่ไม่ใช่ที่ให้แขกดื่มกินและเต้นรำ แต่เป็นสนามชกมวย
บนเวที มีชายสองคนกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด
ฝ่ายหนึ่งรูปร่างสูงใหญ่ กล้ามมัดแน่น สวมผ้าคาดศีรษะนักรบญี่ปุ่น อายุราวยี่สิบต้น ๆ
อีกฝ่ายหนึ่งเป็นชายรูปร่างสูง แต่ผอมบาง อายุราวสามสิบต้น ๆ
บนอัฒจันทร์เหนือเวที ชายหัวล้านเปลือยท่อนบนสักหลังเป็นเสือดำ กับชายวัยกลางคนอีกคนหนึ่งสวมชุดลำลอง หน้าตาหล่อเหลา กำลังมองลงมายังการต่อสู้ด้านล่าง
ชายหัวล้านคือเสือดำ ผู้มีชื่อเสียงเกรียงไกรในวงการมาเฟียอู่หลิง
ปีนี้เสือดำอายุสามสิบแปด มีธุรกิจในครอบครองมากมาย แต่ส่วนมากเป็นธุรกิจผิดกฎหมาย เช่น บ่อน พนัน ยาเสพติด ปล่อยเงินกู้นอกระบบ และอื่น ๆ
ชายหน้าตาหล่อเหลาคือจางหมิงเซิง อายุสี่สิบห้าปี เป็นพี่น้องลำดับที่ห้า ในแวดวงเรียกท่านว่า ท่านเจ้าสำนักจาง
จางหมิงเซิงร่ำรวยตั้งแต่ยังหนุ่มจากการเดินเครื่องพนัน ภายหลังค่อย ๆ ล้างมือจากธุรกิจสีเทา ปัจจุบันทำธุรกิจหลากหลาย หลัก ๆ คือธุรกิจบันเทิง มีอสังหาริมทรัพย์ เสื้อผ้า และอื่น ๆ ด้วย
บาร์กลางคืนที่ใหญ่ที่สุดในเมืองอู่หลิงตอนนี้ ก็อยู่ภายใต้บริษัทบันเทิงของเขา
นับว่าเป็นคู่แข่งกับเสือดำเช่นกัน
ตึง…
บนเวที ชายญี่ปุ่นเปี่ยมด้วยขวัญกำลังใจ แข็งแกร่งดุจนกอินทรีเล่นกับลูกเจี๊ยบ เหยื่อของมันถูกขย้ำด้วยความสนุก
ชายผอมบางเคลื่อนไหวได้คล่องแคล่ว แต่ร่างกายของชายญี่ปุ่นนั้นแข็งแกร่งเกินไป ราวกับสวมเกราะ ทุกครั้งที่อีกฝ่ายต่อย ก็เหมือนต่อยลงบนเหล็กกล้า ราวกับกำลังเกาหลังให้อีกฝ่าย
เพียงครู่เดียว ชายผอมก็ถูกต่อยจนกระอักเลือด บาดเจ็บสาหัส
ส่วนชายญี่ปุ่นก็ยิ่งชกยิ่งมัน เปล่งเสียงคำรามเหมือนสัตว์ร้ายเป็นระยะ
“ท่านจาง นักมวยของข้าเก่งพอไหมล่ะ!” เสือดำหน้าบานด้วยความยโส “นี่คือยอดฝีมือคาราเต้ที่ข้าทุ่มเงินจ้างมาจากแดนอาทิตย์อุทัย”
“นักมวยญี่ปุ่นคนนี้ร่างกายแข็งแกร่งมากจริง ๆ ราวกับสวมเกราะเหล็กกล้า ไม่แยแสการโจมตีทางกายภาพของคู่ต่อสู้เลย!” จางหมิงเซิงเอ่ยด้วยความทึ่ง