หลังจากเฉินไห่และพวกอีกสองคนเข้าไปในห้องรับแขก หลิวหมิงซานก็เดินมาต้อนรับ พร้อมกับประสานมือคำนับเฉินไห่ “น้องเฉิน ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ!”
“หัวหน้าหลิวเกรงใจเกินไปแล้ว งานยุ่งขนาดนี้ยังอุตส่าห์จัดงานเลี้ยงต้อนรับ” เฉินไห่กล่าวพลางยื่นของขวัญในมือให้หลิวหมิงซาน “นี่คือโสมป่าอายุร้อยปี ได้ยินว่าต้มน้ำดื่มช่วยยืดอายุได้”
“น้องเฉินเกรงใจเกินไปแล้ว แค่กินข้าวมื้อหนึ่ง ยังจะเอาของล้ำค่าขนาดนี้มาอีก!” หลิวหมิงซานรับของขวัญมาแล้วยิ้ม “งานเลี้ยงเตรียมไว้พร้อมแล้ว เราไปที่สวนหลังบ้านกันเถอะ” พูดพลางผายมือเชิญ “ทางนี้เชิญ!”
เฉินไห่ทั้งสามคนตามหลิวหมิงซานมาที่ศาลาริมสระในสวนหลังบ้าน
บนโต๊ะใหญ่ในศาลา มีอาหารเลิศรสจัดวางเต็มโต๊ะ
เมื่อทุกคนนั่งลงแล้ว หลิวหมิงซานก็ให้คนเริ่มรินเหล้า
“น้องเล็กคนนี้คงจะเป็นเจียงเฮ่าที่เล่าลือกันว่าจุเหล้าราวกับทะเลสินะ?” หลิวหมิงซานมองไปที่เจียงเฮ่าซึ่งนั่งข้างเฉินไห่
เฉินไห่พยักหน้า ตบบ่าเจียงเฮ่า “หัวหน้าหลิวระบุให้เหล่าซือของข้ามาดวลเหล้าคราวนี้ กระผมก็ย่อมไม่ปฏิเสธแล้ว”
เจียงเฮ่าขมวดคิ้วมองเฉินไห่ พูดแล้วก็เถอะ หมอนี่ชอบตบบ่าเขาจริงๆ
“หัวหน้าหลิว คนข้างๆ ท่านนี้คือ?” เฉินไห่มองไปที่ซุนไป๋เฮ่อข้างกายหลิวหมิงซาน
“นี่คือแขกผู้มีเกียรติของสมาคมจระเข้ ซุนไป๋เฮ่อ อดีตยอดฝีมือสำนักดาบใหญ่แห่งหัวเซี่ย เป็นยอดฝีมือพลังระดับ A” หลิวหมิงซานกล่าว
หลิวหมิงซานเผยพลังของซุนไป๋เฮ่อ ก็เพื่อข่มขวัญเฉินไห่
ได้ผลด้วย เพราะเฉินไห่แสดงความหวาดหวั่นออกมา
เมื่อเห็นว่าการข่มขวัญของตนได้ผล หลิวหมิงซานก็หันไปมองเจียงเฮ่าและเหมาเจี๋ย “พวกเธอสองคนก็เป็นคนหัวเซี่ยเหมือนกัน คงเคยได้ยินชื่อเสียงสำนักดาบใหญ่ใช่ไหม?”
เจียงเฮ่าพยักหน้า มองซุนไป๋เฮ่อด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย
เขารู้จักสำนักดาบใหญ่จริงๆ สำนักดาบใหญ่เคยมีชื่อเสียงมากเมื่อหลายปีก่อน ภายหลังไม่รู้ว่าทำไมค่อยๆ เสื่อมถอย ปัจจุบันนี้แทบไม่มีชื่อในวงการยุทธของหัวเซี่ยแล้ว