กลุ่มคนเดินทางมาถึงยอดเขาในเวลาไม่นาน
สิ่งที่ทำให้เจียงเฮ่ารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยคือ ที่ตรงยอดเขามีหลุมดินลึกสองเมตร กว้างสองเมตรอยู่หลุมหนึ่ง
ดินภายในหลุมชื้นแฉะ รอบขอบหลุมเต็มไปด้วยดินใหม่ที่เปียกชื้น เห็นได้ชัดว่าหลุมนี้เพิ่งขุดเสร็จไม่นาน
มุมปากของเจียงเฮ่าเผยรอยยิ้มบาง ๆ ออกมา เขาคาดไม่ถึงว่าไอ้พวกนี้จะคิดรอบคอบถึงเพียงนี้ ถึงกับขุดหลุมเตรียมไว้ให้ตัวเอง
“ไอ้หนู หลุมนี้คือที่พักสุดท้ายของแก” ชายหัวล้านมองไปที่เจียงเฮ่า ชี้ไปที่หลุมดิน สีหน้าเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม “ให้เวลาแกคิดอีกหนึ่งนาที แน่นอน ถ้าตกลงตอนนี้ ก็ต้องทิ้งนิ้วไว้สองนิ้ว”
กริ๊ง กริ๊ง!
ยังไม่ทันหมดเวลา มือถือของชายหัวล้านก็ดังขึ้น
ชายหัวล้านรับสาย “คุณวั่น”
“ไอ้หนูนั่นยังดื้อด้านอยู่หรือเปล่า”
“ใช่!”
“อย่ารอช้าอีกเลย จัดการให้เสร็จ ๆ ไปซะ จำให้ดี ลงมือให้เนียนและรวดเร็ว อย่าทิ้งร่องรอย!”
“วางใจได้ คุณวั่น งานของเฉียงจื่อจะไม่ให้วางใจได้อย่างไร”
ชายหัวล้านพูดจบก็วางสาย
“ไอ้หนู สวรรค์มีทางเดิน แกไม่ยอมเดิน นรกไม่มีประตู แกยังจะฝืนเข้ามา จำไว้ว่าชาติหน้าไปหาครอบครัวดี ๆ เกิดซะ” ชายหัวล้านมองไปที่เจียงเฮ่า แล้วพูดต่อ “แกจะกระโดดลงไปเอง หรือจะให้พวกเราลงมือ”
เจียงเฮ่าอดหัวเราะออกมาไม่ได้ ในเสียงหัวเราะแฝงไปด้วยความอ่อนใจ “ข้าไม่ได้คิดจะฆ่าคนตั้งแต่แรก เหตุใดพวกเจ้าต้องบีบบังคับข้า”
“ไอ้เวร แกจะตายอยู่แล้ว ยังกล้าพูดจาไม่เจียมตัวอีก” คนขับรถโมโหเป็นอย่างมาก เดินเข้าไปข้างหน้าจะลงมือกับเจียงเฮ่า
แต่เขาเพิ่งเดินไปถึงหน้าเจียงเฮ่า ยังไม่ทันยกมือ ทันใดนั้นก็มีประกายเย็นเยียบวาบผ่านลำคอของเขา เลือดพุ่งกระเซ็นออกมา บนลำคอของเขาปรากฏเป็นแผลฉกรรจ์ที่น่าสะพรึงกลัว
หลอดลมของคนขับรถถูกตัดขาดในพริบตา
ตุบ
ร่างของคนขับรถเอียงล้มไป ล้มลงหลุมดินลึกสองเมตรข้างกายพอดี
เขาใช้มือกุมบาดแผลที่ลำคอเพื่อห้ามเลือด แต่บาดแผลใหญ่เกินไป ต่อให้กุมเอาไว้ เลือดก็ยังคงพุ่งทะลักออกมาราวกับน้ำพุ
ไม่นานคนขับรถก็ตาเหลือกขาว กระตุกอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็หยุดหายใจ