จัดการกับกลุ่มอันธพาลไปหลายคนแล้ว เจียงเฮ่าก็เดินเข้าไปในตรอก เข้าไปยังบ้านพักหลังหนึ่งในตรอกนั้น
"ช่วยด้วย!"
"ช่วยด้วย!"
……
ภายในห้องรับแขก มีกลุ่มคนผิวดำเจ็ดแปดคนกำลังปล้นสะดมชายหญิงชาวหัวเซี่ยกว่า 20 คนที่อาศัยอยู่ที่นั่น
พวกมันลงมืออย่างโหดเหี้ยม มีชายชาวหัวเซี่ยคนหนึ่งถูกมีดแทงเข้าที่หัวใจ ล้มลงกับพื้นสิ้นใจแล้ว
ตรงมุมห้อง ยังมีอันธพาลอีกคนหนึ่ง กำลังฉีกทึ้งเสื้อผ้าของเด็กสาวคนหนึ่ง เตรียมที่จะข่มขืน
หลังจากเจียงเฮ่าเข้ามา พวกอันธพาลยังคงมุ่งหน้าทำสิ่งที่ตัวเองทำอยู่ มองการมาถึงของเจียงเฮ่าราวกับอากาศธาตุ
"พี่เจียง!" ซุนซินเยว่ที่กำลังถือไม้ยาวต่อสู้กับอันธพาลคนหนึ่งอยู่ เมื่อเห็นร่างของเจียงเฮ่า ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวก็เผยความดีใจออกมา
เจียงเฮ่าพยักหน้า เดินไปข้าง ๆ อันธพาลที่กำลังฉีกกระชากเสื้อผ้าเด็กสาวคนนั้น คว้าคอของอีกฝ่ายไว้ด้วยมือเดียว
อันธพาลมีสีหน้าดุดัน เตรียมจะชักมีดแทงเจียงเฮ่า แต่ยังไม่ทันได้ชักมีด เจียงเฮ่าออกแรงบีบด้วยฝ่ามือ กระดูกคอของอันธพาลก็หักทันที
เมื่อเห็นเพื่อนร่วมแก๊งถูกเจียงเฮ่าฆ่า พวกอันธพาลที่เหลือเพิ่งจะได้สติ ต่างพากันท่าทางดุร้ายวิ่งเข้ามาหาเจียงเฮ่า
ท่ามกลางเสียงกรีดร้องที่ดังขึ้นต่อเนื่องกัน เจียงเฮ่าเพียงแค่โบกมือก็ฆ่าพวกอันธพาลที่เหลืออีกหกเจ็ดคนลงได้
ชายหญิงที่ถูกเจียงเฮ่าช่วยชีวิตไว้ ต่างรอดตายอย่างหวุดหวิด ความหวาดกลัวยังไม่จางหาย ต่างเข้ามาขอบคุณเจียงเฮ่า
"พี่เจียง โชคดีที่พี่มา ไม่อย่างนั้นวันนี้พวกเราคงเคราะห์ร้าย" ซุนซินเยว่ดีใจเดินเร็ว ๆ มาอยู่ตรงหน้าเจียงเฮ่า