"ท่านนี้คือจู๋ชิงซาน หัวหน้าตระกูลอู่เต้าแห่งตงไห่ ฝีมือการต่อสู้เป็นเลิศ ไร้ผู้เทียมทาน"
"ส่วนท่านนี้คือเจียงเฮ่า บัณฑิตหนุ่มแห่งอู่หลิง"
โจวฉางเซิงนำเจียงเฮ่าไปพบกับชายชราวัยหกสิบต้น ๆ รูปร่างค่อนข้างท้วม
สำหรับการแนะนำเจียงเฮ่า โจวฉางเซิงได้แต่กล่าวว่าเป็นบัณฑิตหนุ่ม เพราะเขาทำได้เพียงคาดเดาว่าเจียงเฮ่ามีฝีมือการต่อสู้เหนือชั้น ทว่ายังไม่เคยเห็นกับตาจริง ๆ จึงไม่อาจเอ่ยปากว่าเขาเป็นนักบู๊ได้
และก็ไม่อาจพูดตรง ๆ ว่าเจียงเฮ่าเป็นบุตรเขยเข้าบ้านของตระกูลเฟิงได้ เพราะเท่ากับดึงฐานะของเจียงเฮ่าลงต่ำ เนื่องจากบุตรเขยเข้าบ้านนั้นเป็นเหมือนการเข้าไปอยู่กับครอบครัวฝ่ายหญิง ไม่ใช่เรื่องน่าภาคภูมิใจ
เจียงเฮ่าผงกศีรษะเล็กน้อย นับเป็นการทักทาย
เมื่อเห็นว่าเจียงเฮ่าเพียงแค่พยักหน้าหลังจากได้ยินนามของตน จู๋ชิงซานก็รู้สึกไม่พอใจอย่างยิ่ง
ตระกูลจู๋ของเขาเป็นถึงตระกูลอู่เต้าที่มีชื่อเสียงกึกก้องในตงไห่ แม้แต่ในแวดวงผิดกฎหมายและกฎหมาย ทั้งวงการธุรกิจและการเมืองในตงไห่ก็ต้องให้เกียรติเขาเสมอ
เดิมทีที่โจวฉางเซิงพาผู้เยาว์วัยรุ่นหนุ่มเช่นนี้มาแนะนำให้เขารู้จัก ก็ทำให้เขารู้สึกไม่พอใจอยู่บ้างแล้ว คาดไม่ถึงว่าเจียงเฮ่า ไอ้กระจอกไร้ชื่อผู้นี้ จะยังมีสายตาเหยียดหยามผู้คนเช่นนี้ นี่มันเป็นการดูหมิ่นอย่างใหญ่หลวงสำหรับคนที่ได้รับคำยกย่องมาโดยตลอดอย่างเขา
เจียงเฮ่าเป็นคนไม่ค่อยพูดจาและไม่ชอบคบหาสมาคมกับผู้อื่น โดยปกติแล้วเขาก็ไม่ค่อยชอบให้ใครมาแนะนำให้รู้จักนัก การที่เขาสามารถพยักหน้าให้กับคนนอกที่เพิ่งพบหน้าได้ ก็นับว่าให้เกียรติอีกฝ่ายมากพอแล้ว
"พี่โจว คนหนุ่มนี้มาจากตระกูลไหน?" จู๋ชิงซานถามพลางขมวดคิ้ว
โจวฉางเซิงก็มองออกถึงความไม่พอใจของจู๋ชิงซานเช่นกัน ย่อมไม่มีทางกล่าวออกไปว่าเจียงเฮ่าเป็นบุตรเขยเข้าบ้านของตระกูลเฟิงเป็นแน่
มิเช่นนั้นจะยิ่งราดน้ำมันใส่กองไฟ ปลุกเร้าความไม่พอใจของจู๋ชิงซานให้มากขึ้นไปอีก
แต่ยังไม่ทันที่โจวฉางเซิงจะเอ่ยปากเปลี่ยนเรื่อง หานเฟิงที่อยู่ด้านหลังก็รีบชิงตอบว่า "คุณลุงจู๋ ไอ้เจียงเฮ่านี่คือบุตรเขยเข้าบ้านของตระกูลเฟิงแห่งอู่หลิง"
โจวฉางเซิงขมวดคิ้วมองศิษย์ที่อยู่ข้างหลัง