"โฮเกิน รีบร้อนอะไรนักหนา ฟ้าถล่มหรือไง?" โมนีเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าไม่พอใจ
"ท่านดยุค เรื่องใหญ่แล้วครับ เกิดเรื่องที่หัวเซี่ยโน่น!" โฮเกินมีแววตาร้อนรนเต็มเปี่ยม
"เรื่องอะไร?" ใจของโมนีกระตุกวูบด้วยลางสังหรณ์ไม่ดี
"สามยอดฝีมือระดับ S ที่ดักซุ่มรอจู่โจมฆาตกรรายนั้นที่อู่หลิง หัวเซี่ย เพิ่งถูกฆ่าตายหมดทุกคนเมื่อไม่นานมานี้เอง" โฮเกินพูดจบ ใบหน้าก็ซีดเผือด เขารู้ดีว่าข่าวนี้ประหนึ่งระเบิดลูกใหญ่ที่ระเบิดกลางใจทุกคนในตระกูลเคอเอ่อร์ซื่อ
"อะไรนะ พวกเขาสามคน...ถูกฆ่าหมดเลย?"
ไม่ใช่แค่โมนีที่มีสีหน้าตื่นตระหนกตกใจ คนอื่นๆ บนโต๊ะอาหารในตระกูลเคอเอ่อร์ซื่อก็มีสีหน้าตกตะลึงไม่แพ้กัน พวกเขารู้ดีว่าในสามคนนี้ มีสองคนที่เป็นยอดฝีมือระดับท็อปของลิสต์จัดอันดับ
หน่วยร่วมรบระดับสุดยอดเช่นนี้ กลับถูกฆ่าตายทั้งหมด
"หัวเซี่ยมี...ใครกัน ที่มีพลัง...น่าสะพรึงถึงเพียงนี้!" โมนีพึมพำพลางน้ำเสียงสั่นอย่างเห็นได้ชัด
"ท่านพ่อ จะเอาอย่างไรดี?" ชายวัยกลางคนร่างท้วมคนหนึ่งเอ่ยถามอย่างร้อนใจ
ชายร่างท้วมคนนี้คือบุตรชายคนโตของโมนี
สิ่งที่เขาหวาดกลัวที่สุดในตอนนี้คือฆาตกรสืบหาและตามมาแก้แค้นตระกูลเคอเอ่อร์ซื่อ
โมนีไม่ได้ตอบในทันที หากแต่เงียบไปเนิ่นนาน ก่อนค่อยพูดช้าๆ ว่า "มาถึงขั้นนี้แล้ว เราก็ไม่มีทางถอยหรอก" พูดจบก็มองไปที่โฮเกินด้วยสีหน้าหนักแน่น "ให้ปีศาจราตรีสืบหาต่อไป ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ต้องสืบให้รู้ตัวตนของเจ้าฆาตกรนั่นให้ได้"
โฮเกินพยักหน้ารับแล้วหมุนตัวจากไป
"ท่านพ่อ อีกฝ่ายมีพลังร้ายกาจถึงเพียงนี้ ต่อให้เราสืบเจอแล้วจะทำอะไรได้? แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับท็อปของลิสต์ยังไม่ใช่คู่มือ แล้วยังมีใครจะรับมือเขาได้อีก?" บุตรชายคนโตของโมนีส่ายหน้า