เจียงเฮ่าสะบัดมือตามอำเภอใจ พลังมหาศาลราวกับภูผาถล่มทะเลทลายก็กวาดเข้าใส่คุโรยามะ อิจิโร่
ตูม!
ภายใต้การโจมตีของพลังมหาศาลนี้ คุโรยามะ อิจิโร่ กระบวนท่าก็พลันแตกกระจาย ดาบยาวในมือสั่นสะท้านต่อเนื่องแทบจะหลุดจากมือปลิวว่อน
เจียงเฮ่าต่อด้วยการเตะหนึ่งแล้วตามด้วยหมัดหนึ่งพุ่งเข้าใส่คุโรยามะ อิจิโร่
ด้วยความตื่นตระหนก คุโรยามะ อิจิโร่ยกดาบขึ้นมาป้องกัน
เคร้ง!
ดาบยาวหักสะบั้นตามเสียงนั้น แรงหมัดที่ยังหลงเหลือก็ตกลงบนอกของคุโรยามะ อิจิโร่
โครม!
คุโรยามะ อิจิโร่ถูกซัดกระเด็น กระแทกไปบนดาดฟ้าที่ห่างออกไปยี่สิบเมตรด้านหลัง ทำเครื่องทำน้ำร้อนพลังงานแสงอาทิตย์พังยับเยิน
เจียงเฮ่าไม่ได้ปล่อยคุโรยามะ อิจิโร่ไปง่าย ๆ แต่กลับกระโจนพรวดขึ้นกลางอากาศ ก่อนจะทิ้งเท้าลงมาราวกับค้อนหนักจากเบื้องบน กระทืบใส่คุโรยามะ อิจิโร่ที่นอนอาเจียนเป็นเลือดอย่างต่อเนื่อง
คุโรยามะ อิจิโร่ฝืนทนความเจ็บปวดของร่างกาย กลิ้งตัวหนึ่งตลบหนีออกไปไกลกว่าห้าเมตร หลบพ้นเท้ากลางอากาศของเจียงเฮ่า
โครม!
ดาดฟ้าพลันถูกเท้าเจียงเฮ่าก้าวเหยียบจนเกิดรูโหว่ขนาดปากอ่าง เศษคอนกรีตและหินร่วงหล่นกราว ๆ ลงมา
ทันทีที่เจียงเฮ่าเตรียมจะบุกอีกครั้ง คุโรยามะ อิจิโร่ก็ประสานมือเข้าหากัน ในปากพึมพำภาษาแปลก ๆ แล้วแบฝ่ามือออก แสงสีทองวาบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเจียงเฮ่า
เมื่อแสงสีทองหายไป คุโรยามะ อิจิโร่ก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยราวกับภูตผี
เจียงเฮ่ารู้ดีว่า วิชานินจาที่จะล่องหนได้จริงนั้นเป็นไปไม่ได้ ใช้เพียงสภาพแวดล้อมรอบตัวเพื่ออำพรางสายตา ซึ่งอาจใช้ได้ผลกับคนอื่น ทว่าสำหรับเขาแล้ว กลับไร้ความหมายใด ๆ เพราะประสาทสัมผัสทั้งห้าของเขาอยู่เหนือนักสู้คนอื่นมาก