ในยามค่ำคืน!
การสู้รบระหว่างกองกำลังกบฏกับกองทัพรัฐบาลมิได้ยุติลงเพราะค่ำคืนมาเยือน
เสียงปืนและระเบิดดังก้องไม่ขาดสายไปทั่วเมืองดีเอ้อ
………………
ที่ตั้งกองกำลังกบฏ
เงาดำสายหนึ่งคล้ายวิญญาณร้ายแทรกตัวเข้าสู่ค่ายทหาร จากนั้นก็เดินหลบหลีกเหล่าผู้คุ้มกันอย่างช่ำชองราวกับเดินอยู่ในบ้านตนเอง แล้วเข้าไปในอาคารหลังหนึ่ง
หนึ่งนาทีต่อมา เจียงเฮ่าก้าวออกมาจากอาคาร
ภายในอาคาร ชายวัยกลางคนร่างท้วมและหญิงสาวคนหนึ่งเสียชีวิตอยู่บนเตียงด้วยสภาพเปลือยเปล่า
ชายวัยกลางคนร่างท้วมผู้นี้คือหนึ่งในสามรองผู้บัญชาการของกองกำลังกบฏ
หลังจากสังหารเสร็จ เจียงเฮ่ายังคงมุ่งหน้าลึกเข้าไปในค่ายทหารต่อ
………
ที่ตั้งกองกำลังกบฏ หลุมบัญชาการใต้ดินแห่งหนึ่ง
จ๋าหลี่ซือ หัวหน้ากบฏ และคาร์ลกำลังหารือสถานการณ์ทางทหารอยู่หน้าโต๊ะ
เบื้องหลังพวกเขามีชายวัยกลางคนรูปร่างกำยำยืนอยู่
ชายผู้นี้คือผู้คุ้มกันของคาร์ล นักสู้ระดับ S เป็นผู้ที่ไปประกาศแทนซาตานว่าเหมืองทองเป็นของไร้เจ้าของ
“ท่านรองประธาน ความคืบหน้าของการสู้รบเป็นไปตามที่เราคาดการณ์ไว้ไม่ผิดเพี้ยน อีกสองวัน ก็น่าจะบดขยี้กองทัพรัฐบาลได้แล้ว” จ๋าหลี่ซือกล่าวด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
“อาวุธที่กองทัพรัฐบาลใช้ล้วนเป็นของเก่าคร่ำคร่าจากหลายสิบปีก่อน ความสามารถในการรบย่อมต่ำต้อย ความพ่ายแพ้คือสิ่งแน่นอน” คาร์ลกล่าวพลางหัวเราะ
“เรื่องนี้ต้องขอบคุณท่านรองประธานที่คอยสนับสนุนมาหลายปี มิเช่นนั้นกองกำลังกบฏของเราคงไม่สามารถเติบใหญ่ได้รวดเร็วปานนี้ และเอาชนะกองทัพรัฐบาลได้อย่างง่ายดาย” จ๋าหลี่ซือเอ่ยด้วยความซาบซึ้ง
“พวกเราต่างเป็นครอบครัวเดียวกัน ไม่จำเป็นต้องเกรงใจถึงเพียงนี้” คาร์ลกล่าวยิ้ม ๆ “เพียงแต่อย่าลืมข้อตกลงที่เราเคยมีร่วมกันในตอนนั้นก็พอ”