"เสี่ยวเฉิน ไปดูในครัวหน่อยว่าอาหารพร้อมหรือยัง ถ้ายังไม่พร้อม พวกเราไปเดินเล่นที่สวนหลังบ้านก่อน" หลี่ฮวาเส่อลูบท้อง มองทุกคนพลางหัวเราะ "ตอนนี้ดื่มชาจนอิ่มแล้ว ถ้าดื่มอีกคงต้องฉี่รดกางเกง"
สีหน้าซ่างกวนหยงเผยความประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าอดีตผู้บัญชาการใหญ่ผู้เคร่งขรึมและทรงอำนาจ อายุถึง 140 ปี จะมีอารมณ์ขันเช่นนี้
ว่าแต่ เขาตั้งแต่เป็นผู้บัญชาการใหญ่ พบเจออดีตผู้บัญชาการใหญ่ท่านนี้ไม่เกิน 3 ครั้ง แต่ละครั้งก็รีบพบรีบจาก เวลาสั้น
ส่วนโทรศัพท์ ในช่วงสองปีที่ผ่านมา ก็โทรเพียงครั้งเดียว ครั้งนั้นก็เพื่อให้เจียงเฮ่าได้เป็นรองผู้บัญชาการใหญ่เขี้ยวมังกร จึงโทรหาหลี่ฮวาเส่อ
"ได้ งั้นพวกเราก็ไปเดินเล่น คุยกัน" ซุนหงหมิงก็พยักหน้าเห็นด้วย
ทุกคนออกจากศาลา มุ่งหน้าไปเดินเล่นที่สวนหลังบ้าน
ว่ากันว่าเดินเล่นคุยกัน แต่จริงๆ แล้วนอกจากหลี่ฮวาเส่อกับซุนหงหมิงสองคนที่พูดคุย คนอื่นๆ แทบไม่เอ่ยปาก
ซ่างกวนหยงแม้จะเป็นผู้บัญชาการใหญ่เขี้ยวมังกร แต่ต่อหน้าผู้ใหญ่ทั้งสองท่านก็เป็นเพียงรุ่นน้อง ย่อมไม่กล้าพูดแทรกตามอำเภอใจ
เจียงเฮ่าเป็นคนเก็บตัว เงียบขรึม ไม่ยิ้มง่าย ย่อมไม่พูดอะไร
มีแต่หลี่ชิงเฟิงที่จะพูดขึ้นบ้างเป็นครั้งคราว
ทุกคนมาถึงลานกว้างแห่งหนึ่ง ซุนหงหมิงยิ้มพลางกล่าว "ฮวาเส่อ ได้ยินว่าผู้บัญชาการใหญ่รองคนใหม่ของเขี้ยวมังกรเจ้านี่ คือเสี่ยวเจียง เป็นอัจฉริยะทางยุทธ์ที่มีพรสวรรค์ล้นเหลือ ส่วนศิษย์ของข้า ชิงเฟิง ก็ถูกวงการยุทธ์ขนานนามว่าอัจฉริยะ เช่นนั้นให้สองอัจฉริยะได้ประลองฝีมือกันสักหน่อยจะเป็นอย่างไร"
หลี่ชิงเฟิงฟังแล้ว สีหน้าเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น
ที่เขามาที่นี่ครานี้ ก็เพื่อประลองกับเจียงเฮ่าโดยเฉพาะ