เจียงเฮ่ามาตรงหน้าสามคนแห่งหมาป่าผู้นำเดี่ยว “พวกเจ้าถอยไป ข้าจะลองฝีมือกับเขาเอง!”
หมาป่าม่วงเดินมาข้างกายเจียงเฮ่าเอ่ยเตือน “นายท่าน คนนี้แข็งแกร่งนัก ท่านระวังตัวด้วย!”
เจียงเฮ่าชายตามองฟานซีแล้วตบแขนหมาป่าม่วง “วางใจเถิด ตาแก่นี่ไม่ถึงขั้นให้ข้าต้องระวังตัวหรอก!”
“แต่ว่า…” หมาป่าม่วงยังอยากพูดสิ่งใด แต่เมื่อเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจของเจียงเฮ่างมองมา นางก็กลืนคำพูดต่อจากนั้นกลับลงคอ
นางจะเพิ่มความฮึกเหิมให้ศัตรูแล้วลดทอนความห้าวหาญของคนของพวกเราอยู่ร่ำไปไม่ได้
“สหาย ข้าเชื่อว่าเจ้าเป็นราชาหมาป่าที่ล่วงลับไปแล้ว แต่อย่าได้คิดว่าตนเป็นนายท่านของพวกเราจริง ๆ นี่มันเป็นการประลองเป็นตายนะ ชื่อเสียงอาจใช้การหลอกลวงได้ แต่ฝีมือมันหลอกลวงกันไม่ได้หรอก!” หมาป่าดำเอ่ยเตือนเจียงเฮ่าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
เขารู้ว่าอีกฝ่ายต้องการช่วยพวกตนสามคน แต่ถึงจะช่วยก็ใช่ว่าจะใช้เล่ห์หมาจิ้งจอกแอบอ้างบารมีพยัคฆ์แล้วจะช่วยได้
ตอนนี้พวกตนหลายคนได้ตกเข้าสู่กับดักที่คนอื่นวางหมากไว้แล้ว ต่อให้อดีตราชาหมาป่ามาด้วยตัวเองก็ไร้ผล
“สหาย ข้ารู้ว่าเจ้าหวังดี แต่นี่มันเป็นการต่อสู้ที่ความเป็นความตาย ไม่ใช่เล่นขายของ!” หมาป่าผู้นำเดี่ยวเองก็เอ่ยปากเตือนเจียงเฮ่าอย่างที่น้อยครั้งจะทำ
เจียงเฮ่าไม่ได้สนใจคำโน้มน้าวของทั้งสองคน แต่ก้าวเดินไปยืนอยู่หน้าสามคนนั้น แล้วมองฟานซีที่อยู่ตรงข้าม “ให้ข้ามาลองฝีมือกับเจ้า!”
ฟานซีได้ฟังดังนั้น ใบหน้าฉายแววโกรธเคือง เขาคิดว่าตนเป็นถึงผู้อาวุโสแห่งซาตาน ผู้แข็งแกร่งระดับ S เด็กหนุ่มตรงหน้าที่ไม่เพียงไม่หวาดกลัว ยังบังอาจเข้ามาท้าทาย นับว่าเป็นความอัปยศอย่างหนึ่งสำหรับเขา