อีกู่มองชายแปลกหน้าตรงหน้าด้วยสีหน้าตกตะลึง: "คุณเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงจำผมได้"
หากอีกฝ่ายเป็นศัตรู อีกู่จะไม่ลังเลที่จะปักมีดเล็กที่ซ่อนในมือเข้าไปที่ศีรษะของอีกฝ่าย
เจียงเฮ่ายิ้มมองอีกู่ กล่าวช้า ๆ: "ฉันเป็นเพื่อนคุณ ราชาหมาป่า"
อีกู่ดีใจในตอนแรก แต่แล้วก็ได้สติ เกิดความสงสัยอย่างหนัก: "คุณจะเป็นราชาหมาป่าได้ยังไง ราชาหมาป่าถูกผีเสื้อดำประกาศว่าตายไปแล้วนะ คุณต้องหลอกลวงฉันแน่ ๆ คิดจะปลอมตัวเป็นเพื่อนฉัน หลอกให้ฉันติดกับ" พูดจบก็ตั้งท่าจะลงมือกับเจียงเฮ่าอีกครั้ง
"ถ้าฉันเป็นศัตรูคุณล่ะก็ ตัวตนของคุณตอนนี้ก็ถูกเปิดเผยให้อันตัววานรู้ไปแล้ว และฉันก็คงไม่ตามคุณมาถึงห้องน้ำ ที่เป็นมุมที่แม้แต่อุปกรณ์ดักจับภาพลับก็ยังถ่ายไม่ถึงหรอกนะ" เจียงเฮ่ากล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย
อีกู่คิดดู เห็นว่าอีกฝ่ายพูดมีเหตุผลจริง ๆ จึงยกเลิกความคิดที่จะลงมือ
"คุณมีหลักฐานอะไรพิสูจน์ว่าคุณคือราชาหมาป่า" อีกู่ถาม
เจียงเฮ่ายิ้ม: "สองปีก่อน พวกเราเคยดื่มเหล้าสนุกสนานกันที่ฟาร์มในเมืองเล็ก ๆ ในประเทศอิตาลีครั้งหนึ่ง ครั้งนั้นคุณคงยังจำได้นะ"
"คุณคือราชาหมาป่าจริง ๆ ด้วย"
เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเฮ่า อีกู่ก็ไม่มีความสงสัยอีกต่อไป
นี่คือการพบปะที่เป็นความลับที่สุดของพวกเขาสองคน คนที่ไม่ใช่ผู้เกี่ยวข้องจะรู้ได้อย่างไร ดังนั้นชายแว่นตรงหน้านี้ต้องเป็นเพื่อนเก่า ราชาหมาป่า อย่างแน่นอน
หลังจากความดีใจผ่านไป อีกู่ถึงถามด้วยความสงสัย: "คุณรอดชีวิตจากเหตุระเบิดครั้งใหญ่ครั้งนั้นได้ยังไง"