แต่เมื่อเห็นเจียงเฮ่านั่งลงบนตำแหน่งประธานโต๊ะหมายเลข 1 จริง ๆ แขกทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าโกรธกรุ่นออกมา
พวกเขาล้วนคิดว่าเจียงเฮ่าช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเสียเลย คนอื่นเขาอุตส่าห์เป็นถึงรองผู้บัญชาการใหญ่เขี้ยวมังกร แม้จะยกให้ แต่เจ้ากล้าลงนั่งจริง ๆ น่ะหรือ!
เจ้าเป็นเพียงลูกเขยเขยยของตระกูลเล็ก ๆ เท่านั้น มีสิทธิ์อะไรไปนั่งบนตำแหน่งประธานโต๊ะหมายเลข 1
แม้แต่โจวฉางเซิงที่ปกติแล้วค่อนข้างอดทนอดกลั้นต่อเจียงเฮ่า ก็ยังถึงกับขมวดคิ้ว
ซืออี๋หนาน ผู้บัญชาการใหญ่เขี้ยวมังกรที่อยู่ด้านข้าง สีหน้ายิ่งดำทะมึนราวกับน้ำ
ด้านฟางอวี้หยิงก็มีสีหน้าเย็นชาเช่นกัน
แต่เนื่องด้วยเจียงเฮ่าเป็นผู้บังคับบัญชาของพวกเขา และที่นั่งก็เป็นเย่ อู๋ซวงยกให้ พวกเขาจึงได้แต่เงียบปาก
โดยเฉพาะแขกที่โต๊ะหมายเลข 1 มีปฏิกิริยามากยิ่งกว่า
ซึ่งก็เข้าใจได้ แขกที่นั่งโต๊ะหมายเลข 1 ได้ล้วนมีฐานะไม่ธรรมดา ล้วนเป็นผู้หลักผู้ใหญ่แห่งฮั่นหนานหรือแม้แต่หัวเซี่ย บัดนี้ต้องมาอยู่ใต้เบื้องล่างของเด็กหนุ่มน้ำนมยังไม่แห้ง พวกเขาจะยอมจำนนด้วยใจได้อย่างไร
เย่อู๋ซวงจะไม่รู้ถึงความไม่พอใจของบรรดาแขกได้อย่างไร เขาไม่ได้ใส่ใจ เพราะการที่เจียงเฮ่านั่งตำแหน่งนี้เป็นสิ่งที่สมควรแล้ว
…………
ไม่นานนัก งานเลี้ยงก็เริ่มขึ้น
พร้อมกับอาหารเลิศรสที่ทยอยยกมาเสิร์ฟ
แต่ละโต๊ะต่างชนแก้วดื่ม เสียงหัวเราะครึกครื้นดังไม่ขาดสาย
เจียงเฮ่าแม้จะนั่งอยู่บนตำแหน่งประธาน แต่ไม่มีแขกโต๊ะหมายเลข 1 สักคนยกแก้วให้เขา ทำราวกับเขาเป็นเพียงอากาศธาตุ พวกเขาเอาแต่ยกแก้วให้เย่อู๋ซวงกับซืออี๋หนาน และพูดคุยด้วยไม่หยุด