ออกจากงานเลี้ยง เย่อู๋ซวงได้รับสายด่วนจากกองบัญชาการ ต้องรีบกลับไปสักเที่ยว เขาแจ้งกับเจียงเฮ่าและโจวฉางเซิงแล้วก็รีบออกจากตระกูลโจวไป
แต่ก่อนไป เขากำชับกับซืออี๋หนานและฟางอวี้หยิงอย่างจริงจังว่า ตอนนี้เจียงเฮ่าเป็นรองผู้บัญชาการกองพลเขี้ยวมังกร พวกเขาต้องเชื่อฟังคำสั่งของเจียงเฮ่า
เย่อู๋ซวงเป็นสายข่าวกรอง เชี่ยวชาญเรื่องการเข้าสังคม ย่อมรู้ดีว่าซืออี๋หนานและฟางอวี้หยิงต่อต้านเจียงเฮ่า
………………
เพิ่งออกจากโถงใหญ่ เฟิงวั่นหมิงก็นำคนตระกูลเฟิงมาหาเจียงเฮ่า
“เฮ่าจื่อ นายรู้จักกับรองผู้บัญชาการเขี้ยวมังกรนั่นหรือ?” เฟิงวั่นหมิงถามด้วยสีหน้าแปลกใจ
เจียงเฮ่าพยักหน้า “พบกันโดยบังเอิญ นิสัยถูกคอกัน ก็เลยเป็นเพื่อนกัน”
เขาตอบเหมือนที่เย่อู๋ซวงเคยตอบโจวฉางเซิง
เขาไม่ได้ตั้งใจปิดบังเฟิงวั่นหมิง แต่ถ้าพูดความจริงออกไป จะทำร้ายทั้งคนอื่นและตัวเอง เพราะเขากับเย่อู๋ซวงรู้จักกันที่ทะเลสาบจื่อหยาง
ถ้าพูดออกไป เรื่องที่เขาสังหารมือปืนสามคนที่ตระกูลโคลส์จ้างมาก็จะถูกเปิดเผย
เฟิงวั่นหมิงก็รู้ว่าเจียงเฮ่าไม่อยากคุยเรื่องนี้ลึก จึงไม่ถามต่อ
แต่เฟิงวั่นหมิงไม่ถามต่อ เฟิงจื่อถงที่อยู่ข้างๆ กลับแค่นจมูก “เขาเป็นถึงรองผู้บัญชาการเขี้ยวมังกร ถ้าไม่มีเหตุผลพิเศษ จะมาเป็นเพื่อนกับนายง่ายๆ ได้ยังไง อย่าเอาคำพูดหลอกเด็กมาหลอกพ่อฉันเลย”
“วั่นหมิง ดูสิ ปฏิบัติต่อคนอื่นเหมือนลูกแท้ๆ แต่คนอื่นกลับยังมีขอบเขตกับนาย!” หลี่เยว่เหมยพูดเสียดสีข้างๆ “ตอนนี้คนอื่นมีฐานะสูงส่ง เป็นเพื่อนกับรองผู้บัญชาการเขี้ยวมังกร ย่อมดูถูกตระกูลเฟิงของเราแล้ว”